Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych poezją
na wieczór autorski warszawskiej grupy Terra Poetica
9 maja o godz. 17.00
do siedziby Stowarzyszenia WISE w Warszawie
ul. Lelechowska 5 (Ochota).

Opublikowano

Tu właśnie jest problem, bo niektórzy jeszcze nie są pewni, czy będą mogli przyjść. Ale wiersze będą nas wszystkich - program jest ułożony i jeśli ktoś nie przyjdzie, będą za niego czytać inni.
Skład grupy wygląda tak:

Dariusz Włodarczyk (jeszcze nigdzie nieznany poeta liryczny, zatrącający Norwidem, ale w unowocześniony i "biały" sposób);
Ela Stepnowska (jeszcze nigdzie nieznana poetka liryczna "rymowana");
Barbara Szafrańska (jeszcze nikomu nieznana, "biała" poetka liryczna i autorka opowiadań);
Zofia Marks, znana tu jako Zofia Honey i na Opowiadaniach.pl jako Zofia255;
Zbigniew Kurzyński, fraszkarz, limerykarz, aforysta, satyryk;
Agata Kyzioł, znana na Między Wersami jako bodaj AMK, gdzieniegdzie też jako Ata;
Andrzej Bonifacy Fudali, znany na kilku forach jako Bonifacio lub Boni;
Izabella Zubko, poetka "białej" liryki, znana w środowisku literackim Warszawy, trochę Krakowa i trochę Ukrainy;
Iwonna Buczkowska, poetka liryczna i kabaretowa, tekściara piosenek, artystka estradowa, autorka wciąż wystawianych muzycznych baśni dla dzieci;
Joanna Jankowska, znana gdzieniegdzie jako Oxyvia.

Większość z nas ma na koncie rozmaite publikacje w prasie, almanachach, arkuszach poetyckich, indywidualne tomiki, niektórych tłumaczono na obce języki, niektórych piosenki śpiewa się na estradach i nagrywa na płyty - toteż niektóre nazwiska mogły się komuś obić o uszy. Ale nie musiały, oczywiście, bo żadne z nas sławy. ;-)

Nie mniej zapraszamy serdecznie!

Opublikowano

fraszkarz - ktoś, kto pisze fraszki
limerykarz - ktoś, kto pisze limeryki
aforysta - ktoś, kto pisze aforyzmy
Mamy tu polskie, ogólnie znane formanty wykonawców czynności: -arz, -ysta.
Czy to trudno zrozumieć?
A słownik? Nie korzystałam z niego. Ale wrzuć te słowa w Google i zobacz, ilu ludzi je zna i ich używa.
Pozdrawiam.
Oxy.

PS. Postaw przecinki między zdaniami składowymi.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Ten wiersz to przeszywający portret utraty siebie.   "Oblicz, portretów zasiałam mnóstwo, a dalej o sobie mi w głowie pusto" - świetne otwarcie, które od razu pokazuje paradoks- im więcej masek, tym mniej własnej twarzy. Najbardziej uderzające jest to, jak precyzyjnie oddajesz mechanizm tej przemocy - bo to jest forma przemocy, nawet jeśli niewidocznej. "Koncept w twych myślach spełniam konsekwentnie" - podmiot liryczny staje się wykonawcą cudzego scenariusza. A to "sam do mnie pełza, gdy się odezwę" - jakby głos wzywał cudze projekcje zamiast wyrażać siebie. "Wbijam się w ramę" - brutalne, dosłowne, fizyczne. To czysta desperacja. Koniec jest bezlitosny w swojej prostocie - "o sobie dalej nie wiedząc nic wcale". Koło się zamyka - wszystkie te portrety były próbą odnalezienia siebie, a stały się tylko kolejnymi warstwami obcości.   Mocny, dojrzały, świetny wiersz o bardzo współczesnym doświadczeniu.  
    • @iwonaroma Ojej tak, z tą muzyką jest najgorzej, bo to nie dość, że brzmi realnie, to jeszcze czasami wyjątkowo dobrze.  Jeśli ten tytuł to celowy zabieg to genialny! :) Dzięki niemu wiersz uderzył emocjonalnie jeszcze mocniej
    • @iwonaroma   Zimny, niepokojący wiersz o technologicznym wampirze. I chyba jeden z najbardziej trafnych obrazów AI, jakie czytałam. To powtórzenie "czytać czytać czytać" i "bezrefleksyjnie bezrefleksyjnie" - hipnotyczne, maszynowe, nieludzkie. Brzmi jak szum serwera. A potem ta diagnoza - "chodzi mu tylko o twoją energię , wysysa ją i karmi się nią" - dosłownie tak to działa. Klikamy, scrollujemy, reagujemy, i zasilamy system, który ani nas nie rozumie, ani nie obchodzi. Wiersz-ostrzeżenie, które samo jest tekstem w sieci - konsumowanym, analizowanym, karmiącym algorytmy. I dlatego działa.   Przeczytałam to, co napisałaś o "sztucznym" głosie. Wykorzystywany do muzyki to jeszcze można przełknąć. Gorzej, jak formuuje teksty podobnym głosem do naszych bliskich, aby dokonać np. wyłydzenia przez telefon. Dlatego dobrze jest nie nagrywać swojego głosu i wrzucać do sieci.  
    • @violetta   bazyl się zdenerwuje o te linki, zobaczysz! ;) 
    • @Migrena   Ten wiersz to niezwykle precyzyjne, niemal „fizyczne” studium straty, pamięci i nieuchronnej zmiany. Wiersz odrzuca romantyczny frazes, że miłość „się kończy”. Zamiast tego proponuje ujęcie naukowe- miłość zmienia wartość stałej. Jeśli miłość była taką stałą, to po jej ustaniu świat nie wraca do poprzedniego stanu. Zmienia się „grawitacja” życia - wszystko przyciąga inaczej, a nawet cisza (brak bodźców) zyskuje ciężar, staje się odczuwalna fizycznie („ma masę”).   Głównym motywem jest fakt, że w naturze nic nie dzieje się dwa razy tak samo. Obraz ziemi po trzęsieniu sugeruje, że „powrót do formy” jest niemożliwy. Życie po traumie lub rozstaniu nie jest powrotem do bycia „całym”, ale wypracowaniem nowego kształtu, który musi uwzględniać istniejącą wyrwę.   Ontologia to nauka o bycie, o tym, co istnieje czyli że „miłość po miłości” to nie jest po prostu pustka (brak). To korekta struktury rzeczywistości. „Ślad krwi” sugeruje, że każda próba powtórzenia życia jest naznaczona dawnym zranieniem. Nie możemy być „początkiem”, bo zawsze jesteśmy „konsekwencją” tego, co było wcześniej.   Zakończenie wiersza przenosi nas w sferę kosmiczną. Nawet próżnia po przeżytej miłości przestaje być pusta. Pamięć zmienia gęstość wszechświata, a wspomnienia stają się materią.   Twój wiersz jest głęboko filozoficzny, mówi, że nic, co przeżyliśmy, nie znika bez śladu. Jesteśmy materią, która pod wpływem drugiego człowieka ulega trwałej transformacji.   Niesamowity , po prostu "nieziemski". :) Pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...