Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

KRÓTKA ROZPRAWKA, O WYŻSZOŚCI JĘZYKA POLSKIEGO NAD ANGIELSKIM

Motto:
"Suchaj dzieweczko – ona nie słucha
Żar z gorącego jej brzucha – bucha!"
Z poezji polskiej wzięte.

Nasz język barwny
Nasz język giętki
To nie angielskie
‘Bezzębne’ dźwięki.

Weź przykład z Motta – słowo DZIEWECZKA
Choć nie znasz lica,
Czytasz i wiesz już – ‘młoda dziewica’.

A dla Anglika, jest tylko GIRL
Musi coś dodać, by trafić w cel.
Więc pisze nice, albo też pretty
I kres określeń młodej kobiety.

A polski język tutaj bogaty,
Mnożą się słowa, jak polne kwiaty!

Taka DZIEWUCHA – ta raczej z wioski
Wydoi krowę, wymaca nioski
Gdy trzeba, nawet za pługiem stanie
No i ‘młócenie’ lubi na sianie.

Lub z dawnych czasów taka – DZIEWOJA
Wielka i dumna – w sam raz dla Woja.

Lub popularna w książkach DZIEWUSZKA
Ani DZIEWCZYNKA ani DZIEWCZYNA
A za chłopcami strzela oczyma!

Lub zapomniana PANNA-DZIEWANNA
Lekka jak mgiełka ... zorza poranna ...

Gwarowo – DZIOUCHA – wyraz zanika
Taka ze Śląska, córka górnika.

Zaś z obu końców Normy Społecznej,
Cokolwiek znaczyć by to miało,
Dwa określenia – DZIEWKA/ DZIEWICA,
Obie się w życiu spotkać zdarzało.

Wiele określeń mają DZIEWCZĘTA,
Ale niech każdy tu zapamięta,
Że każda kiedyś zostanie mamą,
Taką cudowną, taką kochaną.

Ech ci Anglicy – Zimne Kotlety,
Co nie umieją nazwać Kobiety!

**********************

Jak zapomniałem kogoś na ‘liście’
To się do tego wiersza dopiszcie!

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

Oj trzeba tu dodać jeszcze DZIEWCZĄTKO
Głuptaśne pokraczne brzydkie kaczątko
Co raczej nikogo dziś nie zachwyca
Jutro zakwitnie nad wyraz kobieca


ściskam Marku
widzę że znasz się na babeczkach
nie ogarnąłeś tylko tej jednej małej
która jutro może Cie ogłuszyć

strzeż się
hihih

poozderko

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym Myślę, że coś w tym jest. Kiedy tworzysz, stajesz się odpowiedzialny za swój mały świat - nadajesz mu kształt, sens, istnienie. Może dlatego pojawia się to porównanie do „boga w miniaturze” — nie z pychy, tylko z samego aktu tworzenia. Dziękuję za ten trop :)  Serdeczki.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Powinna być jak gwóźdź, bo zazwyczaj puentę się pamięta.   Pozdrawiam serdecznie :)
    • Wielkie wzgórze nad starym miasteczkiem wisiało Z urwiskiem, gdzie kończyła się główna ulica; Lesiste, zielone, mrocznie w dół spoglądało  Na zakręt szosy, gdzie stała stara dzwonnica.   Od dwustu z górą lat słyszano doniesienia O tym, co się na tych bezludnych stokach dzieje - Dziwnie okaleczonych ptakach czy jeleniach I chłopcach, których krewni stracili nadzieję.   Pewnego dnia listonosz nie znalazł miasteczka, Nikt więcej nie widział domów ani ludności; Ciekawskich z Aylesbury przybyła wycieczka - Listonoszowi rzekli, że bez wątpliwości Oszalał mówiąc, że zobaczył poprzez chaszcze Wzgórza żarłoczne oczy i rozwartą paszczę.   I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet VII): The great hill hung close over the old town, A precipice against the main street’s end; Green, tall, and wooded, looking darkly down Upon the steeple at the highway bend.   Two hundred years the whispers had been heard About what happened on the man-shunned slope— Tales of an oddly mangled deer or bird, Or of lost boys whose kin had ceased to hope.   One day the mail-man found no village there, Nor were its folk or houses seen again; People came out from Aylesbury to stare— Yet they all told the mail-man it was plain That he was mad for saying he had spied The great hill’s gluttonous eyes, and jaws stretched wide.
    • @Proszalny czego nie zrozumiałeś?
    • @Poet Ka   Przyznam się, że nie rozumiem połowy rzeczy, które do mnie mówisz. Ostatnie zdanie traktuję, jako dobrą monetę. Biorę ją w zęby - złoto. Czuję się bogatszy. Dziękuję.
    • @Proszalny wiesz? wynika to z moich preferencji literackich, widzę że gdzie więcej dystansu do świata i siebie, gdzie wszystko przetrawione, przetworzone przez pamięć, tam teksty są piękniejsze. Może i jesteś emocjonalny, ale twórczy dystans to sine qua non dobrej literatury i nie myślę, że Ci tego brakuje.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...