Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poparzone usta
wypaczone gusta
płonie
skrzydlaty mustang
wrze krew w grdyce
widzę
corvus albus
wbija się w korpus
oszust
to biała broń
Ironia głów
nów
i wznów tchnienie
mów pięknie
wyglądaj
ja
brzemię oddam
zgoda

Opublikowano

hmm...
pierwszy wiersz... nazwe go ciekawym
nie podoba mi sie, ale nie jest to dla mnei jakis tragiczny utwór więc pozostaje mi czekać na następne...

pozdrawiam
Tera

Opublikowano

Przepraszam za „bart” pomyliły mi się klawisze chodziło mi o bard celt., poeta i pieśniarz staroż. Celtów, układający i recytujący wiersze, zazw. z towarzyszeniem harfy, ku czci władcy, dawn. władców i ich czynów a. opisujące historię, tradycje, genealogie a. prawa relig. plemienia (por. aojdowie; minstrel; wajdelota); przest. przen. lit. poeta; wieszcz.
POZDRAWIAM!!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie łam się Pan i piszPan dalej ;)

Podoba mi się i forma i treść.

szarpanie moim zdaniem uzasadnione:)

pozdrawiam - Mirka
Opublikowano

Przepraszam, ale nie mam ostatnio weny, może to przez zmęczenie, dużo się dzieje w moim życiu. Praca, zmiana miejsca zamieszkania, samotność, to wszystko nie dobrze wpływa na rozwój umysłowy. Pozdrawiam!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @[email protected] Pozdrawiam ciepło, PS męska andropauza czeka na swój debiut literacki ;) bb
    • @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...