Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Smak wolności

Danka Kot
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Danusiu!
Przeczytałam. Na razie mimo woli skupiłam się na wielkiej literze na początku drugiej zwrotki "Znowu" i na osieroconym przecinku przed "hasam" - skoro bez interpunkcji, to konsekwentnie...
hmm, wolność ...spętana schematami i pragnienie wyrwania się...zamysł szczytny, ale jak dla mnie zbyt wiele słów, jednak to tylko takie tam moje...

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

LadyC

LadyC

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



bazyl prost no niby wystarczy, ale na chore życie w demokracji to jednak oddech za mało, a niewolnicza praca za marne grosze to raczej wyzysk szarej masy.
dziękuję za odwiedziny i spostrzeżenia

serdecznie

dana


Każdy jednak jest kowalem własnego losu i ma wybór ;)
Nie lubię użalania się nad szarą masą jednak.
A już tym bardziej użalania się nad sobą.

Pozdrawiam :)
LadyC

LadyC

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Odniosłam się do wypowiedzi autora odnośnie tekstu.
Zatem sprawdzam czy w ogóle rozumiem przesłanie.
A w takim razie - rozumiem tylko wiersz.
Jak zwykle - po swojemu ;))
LadyC
Judyt

Judyt

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judyto dobre i nabazgranie, dzięki że wpadłaś

serdecznie

dana

"chodzą ulicami ludzie, maj przechodzą lipiec grudzień
zagubieni wśród ulic bram, przemarznięte grzeją dłonie
za czymś pędzą do kądś gonią, omijają wciąż główny nurt,
spróbuj znaleźć własny świat

płyną ludzie miastem szarzy, kryją się w swych norach krecich
pozbawieni złudzeń marzeń, drzwi zamknięte zaklepany krok

żyją ludzie asfakt depczą tylko czasem kropla z oczu po policzku
w dół się stoczy i to dziwne że nie rok, tam zaduma wiatru granie
tam powietrze ma inny smak"( a tak mi się skojarzył ten
fragm. piosenki z wierszem), J.wzajemnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Myśli i słowa

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • vioara stelelor
      Navigare necesse est

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • Alicja_Wysocka
      Wyjście

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • Alicja_Wysocka
      Takie nic

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • Alicja_Wysocka
      w pół słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...