Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak dotknąć szczęścia
by obudzić zmysły

gdzie świętości szukać
gdy wolność w zdrowiu mieszka

nie bój się samotności
wejdź w ciemną stronę sexu

wykorzystaj śmiech
i poszukaj w plotce

odrobiny ciepła

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jeśli szczęście dotknie to zmysły obudzą się same


świętość to prawdziwa wolność


wtedy dopiero znajdziesz samotność

pozdrawiam Jacek
heh! fajnie rozpracowne, ale bedę się upierać, że
wolność w zdrowiu mieszka - gdy brak zdrowia to jaką
mamy wolność?
Sex i samotność? ej chyba myślimy o czym innym:)))))))))

Dzięki serdeczne:) Pozdrawiam. Ewa.
Opublikowano

hm...przeczytałam, ten 3 wers jest
zatrważający( może ta samotność
jest mniej straszna- taki wymiar?
niż ciemność), chociaż nie wiadomo
do końca jaki był kontekst w przekazie
całości- pewnie po prostu miłość ludzka,
J. serdecznie

Opublikowano

Ewuniu, zgadzam się z Tobą w 100 procentach;
że jednym z bardzo ważnych, może nawet najważniejszym
warunkiem odczuwania wolności - jest dobre zdrowie.
Szczęścia, moim zdaniem - również.
Wiersz mi się podoba, tylko nie bardzo rozumiem:
"nie bój się samotności
wejdź w ciemną stronę sexu"
- zaintrygowało mnie,
ciekawska - jak to baba,
serdecznie pozdrawiam
- iz(b)a

Opublikowano

Właśnie, mam te same odczucia co Baba.
Jeśli ktoś jest samotny, to chyba nie bardzo może wejść ani w ciemną, ani w jasną stronę seksu?
(Acha, i jestem osobiście zwolenniczką pisania w polskich tekstach tego słowa w spolszczonej wersji: seks).
Pozdrawiam słonecznie.

Opublikowano

zaintrygował mnie ten fragment

nie bój się samotności
wejdź w ciemną stronę sexu

wykorzystaj śmiech
i poszukaj w plotce

odrobiny ciepła


czyżby tu chodziło o umiejętność żartowania ze swojej sytuacji (śmiech, plotka)?

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no ba! mi się tu seks zrobił pretekstem na wymiar
wagi, jaka od lat doń przywiązana:)) Zazwyczaj zostaje margines :))
Serdecznie pozdrawiam i dziekuję bardzo:)) Ewa.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ha! A czemuż to nie może? Sam seks istnieje, a my
nadajemy mu barwę.Może będzie okazja wymienić poglądy?
Miło że zagladnęłaś do mnie:)) Pozdrawiam ciepło:)) Ewa.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jak docenić szczęście?
ciemna strona sexu, ciemna strona mocy. operacja na żywych wartościach ;)
plotka, pustka o temperaturze wyższej niż -273,15 K. mimo wszystko.

tak sobie rozpracowuję.
Bardzo mi się podoba "rozpracowanie"; trafne jak nie wiem co:))
Pozdrawiam i dziękuję z całej siły; wszak zero nie zawsze tylko zero znaczy heh!:)))) Ewa.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...