Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pamiętasz te chwile w pociągu?
Pamiętasz te kłótnie bez sensu?
Pamiętasz smak tamtej kawy?
Pamiętasz te irytujące krzyki dzieci?

Teraz już jeździsz z kimś innym.
Teraz kłótnie nie mają dawnego bezsensu.
Kawy może nawet nigdy nie lubiłeś.
Dzieci? Może teraz je uwielbiasz.

Kiedyś było inaczej, wiem nie musisz nic mówić.
Och, zapomniałam o zmowie milczenia.
Zapomniałeś o tym co było.
Szkoda, że nie jestem taką szczęściarą.

Wiesz, kiedyś sądziłam, że tak nie będzie.
Jesteśmy sobie obcy.
Nieznajomi, którzy mijają się ze wspomnieniami.
Ty nie chcesz pamiętać.

Kiedyś nie sądziłam, że zrobię dla Ciebie wszystko.
Kiedyś byłam inna, może lepsza.
Kiedyś miałam głupią nadzieję.
Kiedyś myślałam, że wszystko mi wybaczysz.

Przepraszam, że tak bardzo się myliłam.
Przepraszam za tamte słowa.
Przepraszam za to, że nie byłam sobą.
Przepraszam, że Ciebie zawiodłam.

Opublikowano

Domyślam się, że używasz powtórzeń słów celowo,
dla podkreślenia treści, ale myślę, że trochę jest ich za dużo.
Jak będziesz miała czas i ochotę, to może spróbuj jeszcze raz
ten wiersz napisać - bez powtórzeń.
Będzie spokojniejszy, ale może i coś zyska?
Jeśli nie, to pomyśł o tym, przy następnym.
Dużo emocji jest w Twoim wierszu, peelka trochę się zagubiła,
ale widać - cierpi.
Pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wochen   Piękna metafora. Ostatnia zwrotka  - ta nagła zmiana z ciszy w coś nieznośnego pokazuje, jak bardzo ta druga osoba jest potrzebna. Piękny! 
    • "Gąska i baran"   Oznajmił gospodarz gospodarzowej: „W pokorze mi życie swoje powierzaj! Toć to i w pismach prawdy nie nowe: Kobiecie jak gąsce potrzeba pasterza.” Po czasie gospodarz dostrzega zmianę, że czasem to ona przewodzi w tej sferze. „Te jej «mądrości»! Szału dostanę! We wszystko jak baran jej ślepo wierzę!” Kompromis – to słowo niezbędne w związku, między mądrymi: panią i panem, by ona nie była tą głupią gąską, a on z kolei głupim baranem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poezja to życie System bogów działa od wieków, obecna cywilizacja balansuje na krawędzi zmian nieodwracalnych. Bogowie w moim rozumieniu to Annunaki...
    • @Wiechu J. K.   To trzeba znaleźć dobrego prawnika i złożyć zbiorowy pozew, przecież Rzeź Wołyńska to symbol, a sprawa nie dotyczy tylko samych Polaków, a także: Ukraińców, Rosjan, Białorusinów, Łemków, Ormian, Niemców, Szkotów, Cyganów i Żydów - w takiej kolejności zostali wymordowani przez nazistowskich banderowców obywatele polscy różnych narodowości.   A może prezydent Włodzimierz Putin coś zrobi? Został oskarżony przez Międzynarodowy Trybunał Karny w Hadze o porwanie ukraińskich dzieci...   - Uratowałem ukraińskie dzieci przed wcieleniem do nazistowsko-banderowskich bojówek!   Złożył również pozew do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze przeciwko krajom bałtyckim za prześladowanie obywateli rosyjskich.   Łukasz Jasiński 
    • @Mel666   Świetnie budujesz napięcie. Bardzo podoba mi się kontrast pomiędzy zimnym, kamiennym niepokojem z pierwszych strof, a gwałtowną ucieczką w "zielony maj". Z kolei metafora głosu, który rysuje źrenice pazurami od środka, jest niezwykle plastyczna i niepokojąca. Ostatnie wersy zostawiają z intrygującą, psychologiczną zagadką - zegarek chodzący wstecz to świetna puenta! Ten wiersz to studium lęku i ucieczki przed własnymi demonami. Niezwykły klimat.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...