Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dajesz mi gorzkie dzisiaj
w naparze piołunu każesz
łykać radości niczyje
chłodne pomimo wiosny
jak uwierzyć
że i dla mnie

kiedyś wzejdzie słońce
w bukiecie tulipanów
rozkochane pocałunki
osłodzą codzienność
niepodziewanie

ktoś bliski
z pochylonych pleców
pozdejmuje ciężary
w labiryncie uwikłane
rozplącze

jak ci zaufać
bezgranicznie?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
I to jest sedno!
Trzeba nieść nadzieję ludziom, aby także znaleźli i uwierzyli.
Njaskuteczniejsze jest własne świadectwo i miłość do ludzi.
Dziękuję.
Serdeczności Grażynko :)
Opublikowano

Wzruszona do głębi...wiesz Krysiu jak kocham Twoje pisanie!!!
Jak dobrze że podjęłaś temat poszukiwania ....miłość dla mnie jest inspiracją ...bo kocham ludzi i wierzę że jak kiedys napisałam:

...dobrych ludzi nie trzeba szukać
sami nas odnajdą...

jak ja Ciebie!
Świetna puenta!!!
Buziaki!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz to Ty, Alunko, mnie wzruszyłaś. Cóż ja? Taka zwyczajna jak ... banał :)
A dobrzy ludzie? O, ich jest wiecej wokół niż nam się wydaje - tylko trzeba dla nich
otworzyć serce :)
Dziękuję.

Cmoook!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Aluna była inspiracją, tak jak Ty kiedyś dla mnie Teresko
Jednak u Ciebie widzę zalążek nadziei, wiary, że w końcu zaświeci słońce, ktoś poda pomocną dłoń, bo rozważania "jak" w to uwierzyć, świadczą o poszukiwaniach, a kto szuka - znajduje

Pozdrawiam serdecznie
I to jest sedno!
Trzeba nieść nadzieję ludziom, aby także znaleźli i uwierzyli.
Njaskuteczniejsze jest własne świadectwo i miłość do ludzi.
Dziękuję.
Serdeczności Grażynko :)

Cieszy Tereso, że w sedno
To jest dobre przesłanie, dlatego tak z wiersza emanuje

Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję serdecznie - i cieszę się, że to widać, że ból w tym wierszu jest  bramą. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję! Jak najbardziej!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, bo to również moja ulubiona fraza - ale "następnego" . :)  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te piękne słowa.To niezwykle miłe i ważne, że dostrzegasz obie strony tego doświadczenia - zarówno ten trud, jak i ogromną radość. Takie słowa wsparcia i szacunku mają wielką moc. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Migrena   Bardzo dziękuję!   Piękne i przejmujące ujęcie tematu. To prawda - bez tych pęknięć często pozostajemy szczelnie zamknięci w sobie. Dziękuję za to przypomnienie, że ból, choć brutalny, potrafi być rzeźbiarzem ducha. Dziękuję za te mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Rafael Marius @Stukacz   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @jan_komułzykant Na poziomie !!
    • @Posem   "Warczenie czegoś, czego jeszcze nie poznałem" - to świetne zdanie -samo w sobie jest wierszem. 
    • @Poet Ka   Lubię te gry słowne ukryte między wierszami. Przetarcie kurzu, żeby „spamiętać”, brzmi jak proces wywoływania starej kliszy. W Twoim wydaniu fotografia to nie tylko obraz, może też zmaganie się z materią słowa i czasu. :)
    • @Wochen   Pokazujesz mechanizm psychicznego uwięzienia - im bardziej uciekasz od słów i uczuć, tym głębiej w nie wpada. Karuzela z ostatniej strofy to genialnie prosty obraz - wirowanie, które wygląda jak ruch, a jest tylko powtarzaniem tego samego miejsca.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...