Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Po trzykroć prowda;
także w tym że i Messa ma rację;
tylko że On nie chce zaufać świadomości innego autora... :))
dziękuję i pozdrawiam!
:)
J.S
Jacku - nie jestem Goauldem, żebym sięgał w Twoją podświadomość
tym bardziej w ID, nic z tego, czytam i tyle
MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Po trzykroć prowda;
także w tym że i Messa ma rację;
tylko że On nie chce zaufać świadomości innego autora... :))
dziękuję i pozdrawiam!
:)
J.S
Jacku - nie jestem Goauldem, żebym sięgał w Twoją podświadomość
tym bardziej w ID, nic z tego, czytam i tyle
MN


do zaufania niekonieczna jest wiedza - wystarczy intuicja;

:)
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O nie Agato, nie!
to taki przypadek gdzie sprzedanie takich płyt jak wspomniana w wierszu nie ma szans urodzić się w umyśle właściciela - wolałby umrzeć niż pozbyć się takiego bogactwa;
:))
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O nie Agato, nie!
to taki przypadek gdzie sprzedanie takich płyt jak wspomniana w wierszu nie ma szans urodzić się w umyśle właściciela - wolałby umrzeć niż pozbyć się takiego bogactwa;
:))
J.S

O tak Jacku, tak!
Czytelnik ZAWSZE ma rację ;)
Gdzie ten bezdomny miałby trzymać płyty ? Pod mostem? W kanałach?
Umrzeć może by wolał, ale nie koniecznie z głodu ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O nie Agato, nie!
to taki przypadek gdzie sprzedanie takich płyt jak wspomniana w wierszu nie ma szans urodzić się w umyśle właściciela - wolałby umrzeć niż pozbyć się takiego bogactwa;
:))
J.S

O tak Jacku, tak!
Czytelnik ZAWSZE ma rację ;)
Gdzie ten bezdemny miałby trzymać płyty ? Pod mostem? W kanałach?
Umrzeć może by wolał, ale nie koniecznie z głodu ;))

Agato, ależ...ta bezdomność to raczej nieprzystosowalność do epoki;
bardziej metafora niż dosłowność...
:)
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O tak Jacku, tak!
Czytelnik ZAWSZE ma rację ;)
Gdzie ten bezdemny miałby trzymać płyty ? Pod mostem? W kanałach?
Umrzeć może by wolał, ale nie koniecznie z głodu ;))

Agato, ależ...ta bezdomność to raczej nieprzystosowalność do epoki;
bardziej metafora niż dosłowność...
:)
J.S

Jestem nieprzystosowana ;)
A.L.
Opublikowano

tu w Krakowie w mieście studentów i artystów
wielka sztuka w równie wielkiej przecenie
może oznaczać jedno – pięć złotych
to cena cywilizacji jaką się chlubimy

No piękne, podniosłe zdanie, które jednak nie ma za wiele wspólnego z dobrą poezją. Coś Pan próbuje stworzyć, ciekawego przekazać, ale w zacytowanym fragmencie to umiera i przeradza się w marudną publicystykę. Zupełnie nie tego szukam w poezji. Szkoda już drugi raz dzisiaj.
+/-

Pancuś

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



owszem, próbuję...
ale przyzna Pan, że fragment wyrwany z kontekstu musi INACZEJ wybrzmiewać gdyż stanowi z nim (kontekstem) integralną całość;
także niemożność wyłuskania "poezji" z cytowanego fragmentu to może problem szukania i rozumienia terminu "poezja";
a na tym polu trudno się dogadać i zająć wspólne stanowisko - co nie jest dla tej poezji takie złe;
pozdrawiam;
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Każda radykalna refleksja jest w opozycji do refleksji bazującej na tradycji, mitach, religii, ale też filozofia radykalna jest filozofią "radykalnego punktu wyjścia", gdyż zaczyna rozważać od początku wszystkie pytania, jakie człowiek może stawiać sobie w odniesieniu do samego siebie i do świata, wychodząc od radykalnego - lub też absolutnego zwątpienia...w moralności jako teoria asocjacji idei radykalizm uważany jest za źródło wszelkiego poznania;
pytanie: w jakim punkcie jesteśmy jako twórcy i udziałowcy cywilizacji wydaje się zawsze na czasie;
jeżeli element takiej refleksji zainteresował - autor może tylko odczuwać satysfakcję;
dziękuję!
:)
J.S
  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

A jednak "McDonald'sem" wg mnie. ;]

Oryginalna pisownia angielska to McDonald's (co wskazuje na dopełniacz o ile się nie mylę)
a dalej nie potrzeba żadnych znaczków, wszak oryginalne słowo kończy się na spółgłoskę.

Ale to taki drobiażdżek...
Pozdrowienia z Gdańska. ;]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz.. za Bereniką.. taś myślę i na szczęście nie pali się już wszędzie.. uff.. jaka ulga. Pozdrawiam z kostką czekoladki.. to lepsze... :)
    • Dotykiem błękitu malujesz lazur nieba. Spojrzeniem pieścisz iskry wspólnych chwil. Oddechem kołyszesz do snu nasze pragnienia. Jak orły szybujemy daleko...hen... Za horyzontem nasza wyspa marzeń. Szczęśliwa przystań motyli barwnych snów. A uśmiech twój niewinny zamykam spiesznie w dłoni. W małej szkatułce wspomnień zachowam zapach róż.   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @bazyl_prost bardzo ładnie, na jagody nie mogę wybielam zęby aktualnie
    • @Jacek_Suchowicz... dziękuję za kolejną strofkę... :) dobre lodziki chętnie skosztuję wybiorę "dlaSię" całe wiadro........ ; ) a żagle z wnukiem na Mazurach już Was zapraszam na...  Kisajno     @Berenika97... ok. nie ma sprawy... :)   @Wiechu J. K.... cyt. Igraszki dzieci pod kołdrą. Piękne to były czasy dzieciństwa i również tamte kołdrowe. :)))                              Ano... były...:) ale są wspomnienia, niech pamięć działa..;)   Dziękuję Wam.. pozdrawiam.    
    • To bardzo nierówne elementy. Każdy jest inny, a jednak są powtarzalne. Jak z tego zbioru zbudować siebie? Całkiem nowa budowla ma stanowić kombinację przechodzonych to tu, to tam założeń, sprawdzonych tylko w określonych warunkach czyjegoś życia.   - Nie jest mi do twarzy w twoim kolorze włosów, dlaczego mam się do ciebie upodobnić.  Być może moja twarz nigdy się nie zmieni, na tyle żeby do niego pasować. Mogę chodzić zła, wytrącona z równowagi. Mogę w takiej odsłonie, nie rozumieć swojego okropnego samopoczucia. Nie moje to przecież!   To nie jest pojedynczy przypadek. Człowiek nie ma jak się z tego gąszczu przykładów wyrwać. Czasami czuje się tak, jakby w ogromnej szafie przechowywał gotowe do użycia w dowolnej chwili dnia lub nocy przykłady. Całe życie ma tym zagracone. Każda jedna propozycja zajmuje przestrzeń, niby małą, niby schowaną w kącie, a jednak.  Wszystko co wypróbowane, co zadziałało komuś, co nie zadziałało komuś, co może zadziała komuś innemu, leży na ekranie, leży w książkach, leży w sąsiadach, leży w autobusie, w skrzynce pocztowej, w rachunku, w i w. Nie wiadomo czy istnieje jakieś zachowanie, pogląd, jakaś myśl… której jeszcze nikt nie miał, jakiś element całkiem nowy, kształt jakiego nie wydedukowano, pozycja nie mieszcząca się w przykładach.   - Idę ulicą i spoglądam na ciebie, zastanawiam się czy ty też tak masz?  Czy przełączasz się wiele razy dziennie. Do kawy, do rozmowy, do snu… do wciąż nowych spostrzeżeń, zbudowanych ze skostniałych materiałów. Czy jesteś jak iskra przeskakująca pomiędzy ścieżkami?    Przykłady wciąż poruszają się w niedalekiej odległości, w różnych pozach, różnej zaznawszy dojrzałości czasowej, mruczą swoje autoreklamy, przypominają o swoim istnieniu. Wdzierają się coraz mniej brutalnie, bo i siły fizycznej człowiekowi ubywa, a nadal mimo wieku nie posiadł specjalistycznych narzędzi na złożenie w całość połamanych, nie swoich, a może i swoich planów. Ma niewiele, bo raptem śrubokręt płaski, transparentny klej i gips budowlany… miks do samoobrony, czyli przykład noszony z pokolenia na pokolenie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...