Manifest poezji wysuszonej

[Robert_Siudak]

1. Sztuka się wysztuczniła, uczucia uczuliły, konkrety rozkroczyły.

2. Poezja się przelała, zalała, zalazła, polazła i rozlazła w sosie barbecue.

3. Nie mając na celu zniesmaczania bojom ani girlom grillowania, stwierdzamy jednak iż:
Poezja powinna podniecać, posiadać, pieprzyć
Powinna pocić, parskać, polować,
Przeć, piłować, przepychać.

4. Słowo należy wycisnąć, wyżąć, wysuszyć z wszelakich sosów, galaret, kiśli, aby tak solidnie suche stanęło sobą samym wyostrzone.

5. Ratujemy nasze słowo wyciągając je z oceanu słówek
Skażonego ropą uczuć i materiałów uczuciopochodnych.
Wyławiamy je chroniąc tym samym przed kolejną katastrofą
tankowca z sosem barbecue.
Ratujemy, wyciągając je na wyspy będące zarazem piedestałami,
na piedestały będące zarazem sznurkami do suszenia.
Wywieszamy nasze słowo wierząc że sznurki te pociągną wiele za sobą.

6. Nie tworzymy sztuki tylko słowa.
Nie tworzymy świata tylko okulary bez szkieł, rękawiczki bez materiału, buty bez podeszwy.

7. Nie szukamy szczęścia, szwindli, śpiworów, syropów, natury, numizmatów, nerek ani noży. To wszystko znalazły już nasze ręce, oczy i uszy ( nie zapominając o nogach).

8. Szukamy wysuszonych odpowiedzi na pytania które rozpłynęły się, rozlały zanim zakotwiczył znak zapytania.
Szukamy waty szklanej prawdy, granulatu wody oświeconej, suszu kompotowego z kompotu świata.

9. Wolni od wolności zamykamy się w słowach
które wyzwalają, ale nie po przez rozwolnienie, wodosłowie czy zaczulienie
a po przez parowanie kompotu, wykrwawienie osocza, wysypywanie soli z łez.

[Judyt]

aa..no i w końcu jest;J.

[teresa943]

"poprzez"...tak mi wpadło w oko...

całość? sorry, nie mam zdania...nie mój rewir ;)

pozdrawiam