slowa w poezji

[Ewa Loren]

Fala wyrywa ku niebu, naiwność
męstwa czlowieka w walce z naturą
bogactwo, dorobek pokoleń i życie

rozwścieczone ryczące gardło
czarną czeluscią. pianą z pyska
wodorostami chwytnych rąk
plując niestrawionymi szczątkami
ustalonego porzadku rzeczy
bezlitosne wobec maluczkich
zamożnych i wielkich -
kroplą jeno w trzewiach Molocha

tsunami

poprzestac na jednym wyrazie?
choć grozą jak ziemia dlugo
nie zatrzyma wzroku ni myśli
w klatce kadru przez wieczność

Poezja ubiera w słowa co było
od zawsze wiadomym ,tragedią obleka
komedią , milosną euforią
każdemu inaczej , wedlug patrzenia,
rytmu serca i duszy wrażliwej.

[Bernadetta1]

dużo literówek-czyni niedbałym tekst...Popraw , to jest forum poetyckie:)pozdr.

[Ewa Loren]

jeszcze dwa tygodnie i bede w domu - teraz mam klawiature niemiecka moge wszystko poprawic poza litererami polskimi - pozdrawiam

[bestia be]

Ciekawe przesłanie jednak naprawdę cięzko komentować bez ogonków, ale jestem za plusem, gdyż o poetica ciężko się pisze znaczy trudno napisać dobrze ponieważ każdy ją inaczej postrzega

serdecznie

bestia

[Ewa Loren]

dziekuje -

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ewo, ja też mam tak na drugie. Myślę, czy nie warto poczekać te 2 tyg. widać, że coś się dzieje ważnego w Twiom wierszu, ale nie wiadomo chwilami czego się domyślać. Dużo przez to możesz stracić
Pozdrawiam

[Ewa Loren]

masz racje - poczekam - dziekuje - a moje imie Barbara - Ewa Loren to pseudonim

[Jan Rodak]

Pomimo literówki po kilkukrotnym przeczytaniu wsłuchałem się w treść i muszę
pochwalić za wartość przesłania.
Człowiek z naturą nie wygra!!!
Ale Twoja poezja tak.
pozdrawiam

[Ewa Loren]

dziekuje za mila mi ocene - pozdrawiam