Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Samotność mnie otoczyła
szpony wbiła w ciało,
łańcuchami oplotła ręce
ze sparaliżowanymi nogami.

Moje łzy jej nie wzruszyły
tym bardziej się śmiała,
a modlitwa do niebios
ugrzęzła w czarnym obłoku.

W mózgu pazury zostały
już nie mam sił się bronić.
Ona pajęczynę przędzie,
która spowiła zakamarki duszy.

Śmierć przychodzi nocami,
lecz nie możemy iść razem
na ostatnią przechadzkę,
by z uśmiechem zbierać kasztany.

  • Odpowiedzi 43
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Niesamowicie podobają mi się dwa ostanie wersy, szczególnie te kasztany. Coś mi niestety "zgrzyta" w wersie z koszem na śmieci. Można tam coś popróbować. Wrażenie ogólne jest jednak bardzo dobre. Pozdrawiam.

Opublikowano

Ewek celna uwaga myślałem o tym wersie jednak nic nie przychodzi do głowy. Zawsze tak mam, a potem zmieniam, tylko mam kilka myśli np modły do nieba sufit zatrzymał. Dziękuję za przeczytanie i celne uwagi.

serdecznie pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Zabieram ostatnią zwrotkę - jest niesamowita
Reszta wiersza niestety odstaje

Inspirujesz bestio

Śmierć przychodzi nocami
lecz nie możemy iść razem
na ostatnią przechadzkę
by z uśmiechem zbierać kasztany. -----> takie drobne zmiany bym tylko wprowadziła

wg mnie kropka w drugim wersie nieuzasadniona, za bardzo przerywa mi tok myślenia
(ale jak wiesz, ja mam nieco inne rozumowanie, więc to tylko sposób w jaki ja czytam, alternatywa)

Serdecznie pozdrawiam

LadyC

Opublikowano

Samotność mnie otoczyła
szpony wbiła w ciało,
łańcuchami oplotła nogi,
kajdanami skuła ręce.

bestio, no coś ty, takie naiwnosci nam wciskasz, a wstydz się, stać cię na lepsze niz kajdany łańcuchy,
nie czaruj przeżytkami
do roboty!!!!! poważnej,
cmoook

Opublikowano

Lady reszta wiersza odstaje no cóż i czasami tak bywa jednak na mój literacki intelekt nic nigdy nie jest idealne, lecz jedynie zakręcone, a z tym ,, By" masz rację, gdyż płynniej się czyta.

Ciepło i serdecznie pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Stanisławo skoro dla Ciebie to naiwności niech tak zostanie, gdyż to Twoja opinia, którą szanuję.
Jednak nie zmienię swojego pisania i nie zamienię prostych słów na kolorowe ciapki. Ja piszę, jak wygląda życie i jakie ono jest w całym znaczeniu tego słowa. Nie zamknę się w szablony wzorując się na innych, gdyż szukam własnego przekazu. Może znajdę, a może i nie, lecz o tym pewnie nigdy się nie dowiem. Ja pracuję nad własnym przekazem myśli.

Ps kajdany i łańcuchy jednak zostaną

Dziękuję za wnikliwy komentarz, przeczytanie i odwiedziny

serdecznie pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Stanisławo jeszcze jedno wiersz jest uniwersalny , gdyż jeden przekaz to np życie więźnia w celi, co oddaje ten wiersz w całości, ale są jeszcze inne ciekawe złote przesłania, a jakie? Na tym polega poezja i jej kunszt, gdyż interpretacja może iść w kilku kierunkach, a niby taki prosty przekaz, jak i słowa i własnie dlatego kajdany zostają.

serdeczności

bestia

Opublikowano
Śmierć przychodzi nocami,
lecz nie możemy iść razem
na ostatnią przechadzkę,
by z uśmiechem zbierać kasztany.

drugi wers wyjaśnia

"lecz nie możemy iść razem
na ostatnią przechadzkę
z uśmiechem zbierać kasztany."

i ten "kosz na śmieci"!
może coś w ten deseń?

"Moje łzy ją nie wzruszyły, ---bez "ją"
tym bardziej się śmiała,
a modlitwa do niebios
na ziemi została."

To tylko propozycja.
Serdecznie pozdrawiam :)
Opublikowano

A jak już ma zostać coś przy niewzruszaniu to niech to będzie "jej" prędzej... Nie trafia do mnie styl, zgodzę się ze Stanisławą - ale pisz, oczywiście - pozdr

Opublikowano

ojoj bestio- ja sobie tak pomyslalam, ze tego pewnym być nie można
że wpdała do kosza- ta modlitwa, człowiek nie wie sam od siebie(...)
ale dużo w tym serca i umierania, takie egzystancjalne bardzo; J.

Opublikowano

Teresko dziękuję za wizytę , i sumienny jak zawsze komentarz. Niech zostaną Twoje słowa , tylko teraz tam sie rym wkradł ale cóż. Może ten wers, jakoś inaczej skreślę. On od początku nie dawał mi przekonania, ale nie ma tego złego......

Ciepło i serdecznie pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Ewel K dziekuje za przeczytanie, poprawienie i wizytę. Co więc pozostaje styl? No to już kwestia odbiorcy, a szanuję Twoje słowa, jednego nie rozumiem patrz swoimi oczami, a nie Stanisławy chyba ,ze plusy łapiesz

pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Witaj Judytko, a nie wiesz , że poezja to jest wymysł chorej duszy, która inaczej spostrzega świat. Poezja nie rodzi się ot tak sobie, tylko z doznań , przeżyć odczuć i nie jest karmiona atramentem, tylko krwią.

Dziękuję za odwiedziny, ciepło i gorąco pozdrawiam

bestia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jeśli tak mówisz..ja bym powiedziała: wrażliwej, czasem cierpiącą czy strudzoną, różnie to jest, nie znam się na poezji; serdecznie i pięknie dziękuję za wylaną krew
( po coś się kruszy te kopie- oby był w tym wyższy cel); J. z uśmiechem,
a odwiedzamy się pewnie dlatego, żeby było raźniej
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To lepiej bez magi, ale Po Prostu,
a rozróżnią się co tak/ co nie, ludź
od ludzia też może doznać kosmoludzia(;,
samo to,że o tym wspominasz - o wyborach
czyni człowieka kimś ważnym,
J. wzajemności, mykaju

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Świetny! Jest tutaj tyle rzeczy, które zaczepiają. Wręcz genialnie zobrazowałaś zmęczenie i to czym jesteśmy przebodźcowani. Bardzo sprawnie operujesz słowem, przełamujesz obrazy. Mam na myśli kontrasty, absurdy. Druga strofa ma w sobie niesamowity ciężar. Czuję tę pustkę i samotność. Zresztą każda strofa tego wiersza we mnie drga.  Ta o przechodzeniu przez jezdnię, gdzie operujesz wstydem przed śmiercią "bez makijażu i z listą sprawunków" mocno mnie poruszyła. Zostanę z tym wierszem na dłużej. To surowy, gorzki obraz rozpadającej się wewnętrznie bohaterki (ale też i codzienniści) która trwa tylko dzięki i za sprawą drobnych, przyziemnych czynności. Brawo Ty! Pozdrówka. 
    • Trzecia kawa nie pomogła  A jezus nie zmartwychwstał  Chciałem wstać  Ale chyba coś nie wyszło  Dobry dzień się wylał Podłoga jest zbyt śliska   Tak bardzo, bardzo chciałbym  Porozmawiać Ale nie umiem zacząć  Kiedy cisza mnie przeraża    Głęboki wdech i znowu  Nic się nie zmienia Wciąż brakuje mi powietrza    Podróże w kształcie  Linii łazienka - łóżko  Już raczej nie kształcą    A na półkach stoją  Nieprzeczytane książki  O bezsensie słów  I znaczeń   Okno bywa morzem  Może, przyjdzie list w butelce  Światło, miga, oczy  Już nie nadążają, świat Zaczyna się rozpływać    Jak... Farba oleista Moja rzeczywistość  O ile jest, to bywa Drugą stroną płótna  Coś przebija lecz pusta   Czas znowu się rozmywa A Dalí, już nie oddaje  Stanów przeżutych, pustych kałuży   Trzeba spojrzeć pod światło  A światło, to domena diabłów  Na widłach wynieśli co zostało z ostatków    Teraz wybrakowane braki I łóżka o tr zech nogach Zajmują większość widocznego Kadru
    • w nocnym przenikaniu  chłonę dotykalności  wrażenie ust   w różowobrzeżnym draśnięciu snem jawy  obecność    rozedrgane oceany nieświadomej naturalnym prawem  wspólnego ciała    drżącosrebrne sprężynki orgazmu      jesteś cudem mojego    świata                     
    • @Charismafilos róża tak , grót sie boje, już taka fobia 
    • @APM jaki radosny wiersz! Świetny pomysł! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...