Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie umiem przepraszać
bo puste są słowa.
Przyjmij moje milczenie,
życiem chcę dziękować.

Dziękuję za Twą miłość,
która mieni się blaskiem słońca.
Dziękuję za Twe słowo,
które jak lampa rozświetla drogę.

A kiedy jest mi czasem źle
bierzesz mnie w dłonie swe.
Chowasz mnie na serca dnie
i szepczesz: Kocham Cię!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zaczęłaś pierwsze dwa wersy sześcioma sylabami, potem w trzecim wersie niepotrzebnie gubisz rytm słowem "moje". Jak widzisz ( pogrubiłam), użyłaś stanowczo za dużo zaimków.
Poza tym, źle brzmią "Twą", Twe" (lepiej Twoją, Twoje).
Ostatnia zwrotka, zbyt patetyczna i banalna, co podkreślają rymy: "źle- swe-dnie-Cię"
A gdybyś tak spróbowała, coś w rodzaju:
"nie umiem przepraszać
bo puste są słowa
dlatego w milczeniu
życiem chcę dziękować

wdzięczna za miłości
niegasnący ogień
dziękuję za wsparcie
co rozświetla drogę

w smutku łzawych chwilach
w ramionach kołyszesz
rozumiesz bez słowa
i płacz mój i ciszę

toteż co dzień szeptem
powtarzam to samo
jak dobrze że jesteś
ukochana mamo"


Co prawda, jest to wiersz z takich, nieco dziecinnych, laurkowy,
ale i tak wart go dopracować, aby się dobrze czytał i miał swój rytm,
tymbardziej, że zachowuje się takie wiersze długo i czyta po latach ponownie.
Pomyślałaś dobrze, bardzo mi się podoba Twoja pierwsza zwrotka.
Znaków przestankowych nie zastosowałam, bo nie jestem w tym dobra.
Można również bez, daj gdzie uważasz duże litery.
Dodana przeze mnie ostatnia zwrotka, bardzo banalnie - przedszkolna, wywal ją.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Babo!!!:D
Jak się nie wku...isz, to coś Ci powiem na PW, a propos Twej, jak dla Ciebie: Twojej, wersji...

Agnesjo,
pięknie, że piszesz mamie wiersze. Najwięksi pisali do swoich mamuś: Słowacki, Czesia Cieślak, Streisand etc. Jednak, jeśli jej jeszcze nie dałaś mamie, to troszkę ją podreperuj, natrudź się dla tej Miłości. Niekoniecznie wg wskazówek Baby. Po prostu wykorzystaj serce, ale też rozum, który pozwala uporządkować myślenie. Widać, że piszesz z sercem, a bez tego nie ma szans na poezję. Mimo, że potem, na Współczesnej, będą Ci odwrotne rzeczy nie raz wmawiać.

Powodzenia, pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wal śmiało, tutaj na forum, nie wkurzę się nic, a nic! Niech Agnesja też się dowie i inni,
co masz mi do powiedzenia.
Wiem, nie powinnam się wymądrzać, ta moja wersja, to chała, gniot, całkowicie
do chrzanu! Ale właśnie chodzi może o to, żeby wymieniać swoje zdania, śmiało
wypowiadać myśli, nie zawsze wszystko wszystkim się udaje. Mnie też!
Pewnie nie wyszło za dobrze, jednak uważam, że uwagi moje - nie są bezpodstawne.
A wersja, jak wersja, może być jedną z wielu, do przyjęcia, lub nie.
Ciekawe, czy odgadłam w czym rzecz?
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nauczyłem się dostrzegać Albo ktoś mi podpowiedział Patrz - jak wszystko się zmienia Bo prawdziwa miłość nie zawiedzie   Powiedz czy o tym myślałaś Że uczucia mogą zdezerterować Dojrzeć się od niechcenia Potrafią zmienić kolor oczu   Wiesz to dość dziwne jest Gdy wszystko w co wierzyłaś Rozsype się w pył , uleci Zostaje samotność i bezradność   Plany i przyjaciele znikną jak letnia mgła Logika nie ma tu zastosowania Alegorie też nie są nikomu potrzebne Poezja staje zwyczajnie mdłą   Czy to nazywamy prozą życia? Szczęścia jak Jerzyki lub Albatrosy Szybujące nad wypatrującymi oczami A marzenia zbyt ciężkie żeby wzlecieć   A prawdziwa miłość ponoć nie zawiedzie Tu euforia stagnacja nienawiść Jak konflikt zbrojny gdzie nie ma wygranych Wszyscy cierpią i chcą zapomnieć
    • @Marek.zak1

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aż sobie sprawdziłam co AI ma do powiedzenia na ten temat: Godzina Wilka: Czas między drugą a czwartą nad ranem, uważany za moment największej podatności na lęk, ale i największej szczerości wobec samego siebie. Wtedy powstają wiersze najbardziej surowe i pozbawione masek.   Chyba nie ma na to lekarstwa i wiesz co, nie wiem czy bym chciała, Marku. Już wolę być ledwie żywa od wiersza.   Pozdrawiam z uśmiechem :)
    • Wiele pytań gorzkich i trafnych , a na końcu prawda w pytaniu retorycznym, to jest i takie jest właśnie życie. Szczęśliwe są w nim tylko chwilę jak śpiewał Rysiek Riedel  Pozdrawiam serdecznie kredens   
    • @Wochen Inteligentny:⁠^⁠) Przede wszystkim podoba mi  symboliczne nadanie koloru słowom i chwilom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @hollow man @hollow man Kochanowski" nie leda piórem opatrzony," to mistrz , a jego szlachetne zdrowie nikt  się nie dowie... Napisać coś takiego i można umierać , a i tak non omnis moriar Pozdrawiam kredens 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...