Wspomnienie nastolatki

[Jan Rodak]

Kiedy wzięłam go do ręki
wydał mi się zimny i nieprzyjemny.
Ale w tej samej chwili
wyczułam opuszkami palców,
że choć nie jest taki duży,
jest zdrowy i twardy.
Próbowałam dobrać się do niego
szukając miejsca, od którego
mogłabym ściągać skórkę.
Nie było to łatwe.
Moje wiotkie palce nie radziły
sobie z grubą i mięsistą powłoką.
Wreszcie się udało!.
Teraz już bez problemu ściągałam
coraz to więcej i więcej,aż po chwili
trzymałam go całego obdartego ze skóry
i ociekającego kroplami soku,
które wydostały się z niego.
Nie chciałam uronić ani jednej kropli
jakże pożywnego i smacznego soku.
Dłużej nie mogłam czekać.
Zaczęłam dobierać się coraz głębiej
i wtedy dopiero to moje upojenie nie miało końca.
Ssałam raz po raz każdy kawałek
a potem z wielką rozkoszą połykałam
zapamiętując każdą chwilę.
Oddałam się cała rozkoszy-
jak małe dziecko, które uczy się jeść.
Całe dłonie ociekały sokiem
więc też oblizywałam, by nie stracić niczego
z długo oczekiwanej chwili.
Kiedy moje pożądanie wzrastało-
zrozumiałam, że już za chwilę
ta rozkosz niestety się skończy.
Trudno było mi przestać oblizywać swoje usta.
Wyszukiwałam w ich kącikach
ostatnich kropel swojego zauroczenia.
Widząc wchodzącą mamę do pokoju
podniosłam się energicznie zbierając z fotela
porozrzucane skórki pomarańczy.
Wam też się to zdarza?.

[bestia be]

Bardzo ciekawy wiersz, gdyż dla pruderii pewnie nie będzie doczytany do końca. Jednak fajnie się kończy i super myśl

serdecznie

bestia

[Jan Rodak]

Być może i tak się stanie- wolny wybór czytelnika
Dzięki za wydanie poglądu i własne odczucia.
Pozdrawiam

[Ewel K]

Jedyne co mnie zachęciło do przeczytania całości to komentarz Bestii;P
Ratuje się tym zakończeniem, tak, tak - pozdr;)

[teresa943]

Czytałam wczoraj i dziś wróciłam.
Podoba mi się zaskakujące zakończenie

Widząc wchodzącą mamę do pokoju
podniosłam się energicznie zbierając z fotela
porozrzucane skórki pomarańczy.
Wam też się to zdarza?.

Bardzo ładnie prowadzisz akcję potęgując stan
emocjonalnego napięcia u czytelnika,
ale wg mnie lepiej byłoby, gdyby trochę okroić;
przegadanie może zniechęcać niejednego mniej cierpliwego,
a szkoda, bo końcówka wywołuje mimowolny uśmiech
i to jest fajne (ja to nawet parsknęłam śmiechem).

Serdecznie pozdrawiam :))

[Jan Rodak]

Miło Ewel ,że pofatygowałaś się.
Pewnie nie wiele osób lubi fantazjować-zwłaszcza słownie, ale mnie to bawi.
Fajnie,że Bestia zrobił wzmiankę, bo tak to klapa.
Dzięki,dzięki...pozdrawiam

[Jan Rodak]

Witaj Tereso!
Twoje ostatnie słowa mnie też ubawiły Taki miałem cel pisząc ten jednostronny monolog.
Może kilka wersów mniej - napisałem to jakiś czas temu i się już przyzwyczaiłem do tej formy, ale przyjrzę się temu.
Wielkie dzięki... pozdrawiam z uśmiechem

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trochę nazbyt rozpisany ale....zatrzymuje czytelnika a to najważniejsze!
Pozdrawiam!

[Jan Rodak]

Dzięki aluna!
Wiesz czasami tak jest,że jak złapiesz jakiś trop, to nie wie się kiedy skończyć.
Najlepszego...pozdrawiam!

[Grażyna_Kudła]

Ja doczytałm do końca, bo od razu czułam, że tu chodzi o jakiś owoc i chciałam zobaczyć, czy to banan, jednak byłam w błędzie. Ale wyobraźnię uruchamia.
Pozdrawiam

[Jan Rodak]

Wybacz mi Grażynko że Cię zawiodłem! Ja też sobie wyobrażam jakie było wyobrażenie
czytelników.
pozdrawiam