Wędrowiec

[spock666]

Kiedy budzę się co rano, przed oczami góry mam
Dotyk rosy na mej twarzy, przez świat idę zawsze sam
Morza, góry i jeziora, z sobą swój kij tylko mam
A posiłki jadam tylko, gdzie przydrożny Chrystus stał.

Mijają dni jak szalone, nie tęsknię do ludzi wcale
Mój dom to pola, lasy i łąki, dachem kobierzec złocistych gwiazd
Zając mym przyjacielem, który o mnie wszystko wie
A ja chodzę z miejsca na miejsce, tak mi mija dzień za dniem.

A gdy już będę stary i rady nie dam iść, położę się pod tym bukiem
Do ręki wezmę liść, w trawie dostrzegę Pana. On nie da zginąć mi
Przyjdą moi leśni przyjaciele, oni pomogą mi
Bym odszedł traktem zielonym i nie uronił łzy.