Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poeta nie chce, aby świat
rzucił mu się walnął na mózg
nie może już patrzeć
na biednych, bo nieszczęśliwych
na nieszczęśliwych, bo biednych
wie, że zło niejednemu wyzłociło życie
wie, że krzyż niejednemu pokrzyżował życie
poeta nie jest stróżem nocnym moralności
przyzwoitką kogokolwiek
nie dba o czystość gatunku
choć nieskończona piękność ciała
nieskończona piękność duszy
to odwieczne marzenie człowieka
nie wiąże z jakąkolwiek czystością
przyszłości ludzkości
nienawidzi hyclów
wie, że największej ofiary wymagają ofiary
nie wierzy w trwały udany związek
co się będziemy rozwodzić
na ma nad czym
sztuką nie jest uwieść lecz odwieść
kryzysowi wieku średniego towarzyszy
rozkwit wieków średnich
osobisty kryzys gospodarczy
Rusów i Niemców za sąsiadów
mamy podobno z woli nieba
jak nie myśleć o nas jak o Mesjaszu
jadą Niemcy po nas do Rusów
jak po naszych trupach do celu
boki oba przebodli piwkiem napoili
ino wziąć się pod boki i walcować
nie do życia z życiem poety
życiu poety nie do życia z „poetą”
tyle alternatywnych możliwości
a tu życie jedno jedyne













jak żona jedna jedyna
baba po babie życie po życiu
baba obok baby z piekła do raju droga wolna
coraz więcej bólu
ból trzeba odboleć
ból trzeba przeboleć
w sprawie eutanazji
ostatecznie wszyscy pracujemy w wywiadzie
zagryzamy ząbki
i nikt nie wydrze nam wiadomości
które z takim narażeniem życia wiecznego zdobyliśmy
no wiadomo szacuneczek szanowanko
tak wzrosła skala zła
że musi jej odpowiadać
taka skala cierpienia?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk dziękuję   @Stukacz dziękuję
    • Fąfara ma targ
    • na końcu kropki zwątpienie i pewność w ludzkim sercu   podróżuje w czasie między ciszą a krzykiem słowa bez znaczeń   pod winogronowym liściem rozchylają kwiaty szybko pomału   jak pajączek na nici z szorstkiej włóczki przędzie tu i teraz   słychać trzepot skrzydeł gdzie błyszczą oczka  dwóch jezior   w czystym promieniu gwiazdy    
    • Ani dała i por oropiała Dina
    • „Dobre słowo”   Pod centrum handlowym straganik rozłożyłem, dobre słowo ludziom dawać postanowiłem.   Myślę sobie: dobrych słów dziś ludziom brakuje, więc tak gratisowo tutaj ich poczęstuję.   Zawiesiłem tablicę: „Dobre słowo każdemu”, „Darmowe” – dorzuciłem – „bogatemu i biednemu”.   Tam, gdzie miejsce na cenę, żadnych liczb nie wpisałem, nigdy za dobre słowa pieniędzy nie brałem.   Zawsze, jak komplementy, nawet słowa w pośpiechu, gratis rozdawałem w szczerości i w uśmiechu.   Zdziwiło mnie bardzo spojrzenie każdego, bo na mnie patrzyli jak na nienormalnego.   Za dobrym słowem nikt tu nie przepadał, śledzili mnie wilkiem, jakbym ich okradał.   I nagle słyszę z tyłu głos starszego pana: – Widzę, że pan tutaj stoi tak od rana?   Przytaknąłem mu głową z niesmakiem na twarzy, a on do mnie powiada: – Za dużo pan marzy.   Mówi to dobrym słowem i dorzuca z szarmem: – Ludzie chcą wszystko kupić, nie dostawać darmo.   Wystaw pan tu cenę, – dodaj słowom wartości – zaraz ktoś się zjawi, choćby z ciekawości.   Napisałem: „Pięć złotych”. Przyszła starsza babcia, była pewnie miejscowa, bo przybyła w kapciach.   Podeszła i patrzy, jeszcze nie spytała, a już inna osoba za tą babcią stała.   Ludzie darmo nie chcą ani brać, ani dawać. Nawet dobre słowa kupić chcą – nie dostawać.   Co darmo – nic niewarte, jesteśmy już takimi: chcemy płacić za wszystko, by poczuć się lepszymi.   I tak w tym naszym świecie prawdę zrozumiałem: że najdroższe jest właśnie to, co darmo dać chciałem.   Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...