Mój błękit

[Fagot]

Najpiękniejszy jest ten jesienny płaszcz,
nigdzie indziej szarość nie ma tylu barw
a melancholia utopiona w La vie en Rose
nie smakuje jak dojrzały granat,

sam nie wiem dlaczego
świat uważa za największy banał
miłość w tym mieście
choć i nieszczęśnicy oprawiani
są tu w majestatyczne piękno
obrazów wielkich mistrzów
co zwykło wychodzić im na dobre,

tak czy inaczej
wieczornych win odkupienie
przychodzi wraz z porankiem,
wyjątkowe kaprysy, zefiry
czy wichry wszelkie namiętności
zdają się być na bieżąco rozpuszczane
w gronowym bukiecie prawdy,

przecież oboje wiemy,
powroty na Montmartre to „nasze” stare piosenki
wierni świadkowie wspomnień wciąż żywych
choć zupełnie innych nas

dlatego niech Dante wybaczy

zobaczyć Paryż i żyć
z nadzieją w każdej kieszeni

[H.Lecter]

Stonowane, wyciszone, nostalgiczne, ma pewien staroświecki urok...
Jestem, na tak.
: )

[Emu Rouge]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to co wytłuściłam, wg mnie, to ciężkostrawne zlepki. Trochę za dużo zaimków i słów w stylu miłość, odkupienie, namiętności, wspomnienia, nadzieja,itp.
Ale jest za to pewien klimat, który osobiście mi pasuje; może dlatego że też uwielbiam to miasto...;)
pozdr aga

[Pancolek]

Najpiękniejszy jest ten jesienny płaszcz,
nigdzie indziej szarość nie ma tylu barw
a melancholia utopiona w La vien en Rose
nie smakuje jak dojrzały granat,

sam nie wiem dlaczego
świat uważa za największy banał
miłość w tym mieście
choć i nieszczęśnicy oprawiani
są tu w majestatyczne piękno
obrazów wielkich mistrzów
co zwykło wychodzić im na dobre,

tak czy inaczej
wieczornych win odkupienie
przychodzi wraz z porankiem,
wyjątkowe kaprysy, zefiry
czy wichry wszelkie namiętności
zdają się być na bieżąco rozpuszczane
w gronowym bukiecie prawdy,

przecież oboje wiemy,
powroty na Montmartre to „nasze” stare piosenki
wierni świadkowie wspomnień wciąż żywych
choć zupełnie innych nas

dlatego niech Dante wybaczy

zobaczyć Paryż i żyć
z nadzieją w każdej kieszeni


Za dużo tego typu abstrakcyjnych określeń, których liczba w miarę możliwości powinna być ograniczana. To mógł być dobry wiersz. Da się coś z tym zrobić, Fagocie?

[Gość]

Dla mnie motyw z kieszeniami w puencie - mocno ograny. Pozdro

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki właśnie ten tekst miał być
Dzięki za miłe słowa
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to co wytłuściłam, wg mnie, to ciężkostrawne zlepki. Trochę za dużo zaimków i słów w stylu miłość, odkupienie, namiętności, wspomnienia, nadzieja,itp.
Ale jest za to pewien klimat, który osobiście mi pasuje; może dlatego że też uwielbiam to miasto...;)
pozdr aga
Literówka zaraz zostanie poprawiona :-)
A co do owych zlepek – dla mnie po prostu Paryż nie istnieje bez nich, to jego cała esencja.
Dobór słów i "język" w tym wypadku nie jest przypadkowy.
Dzięki za odwiedziny
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest to moje bardzo osobiste uczucie, sentyment związany z tym miastem i trudno jest mi w tej kwestii coś zmienić.
Ale czy te określenia są naprawdę tak abstrakcyjne?
melancholia, miłość, piękno, odkupienie, namiętność, prawda, wspomnienie i nadzieja?
Tam znajdziesz to wszystko i to w oprawie jakiej nie ma nigdzie indziej.
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie powiem nie
Nie siliłem się tu na znaczną oryginalność a jedynie chciałem parafrazować Dantego jednocześnie stawiając jego słowa w kontrze.
Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Dla mnie brzmi trochę jak wiersz - list. Te słowa które zaznaczyli Emu Rouge i Pancolek można uznać za banalne, patetyczne i zużyte, ale w zestawieniu z całością tworzą właśnie taki klimat o którym pisał Lecter :) Zastanowiłabym się tylko nad ostatnim wersem trzeciej zwrotki.. Reszta bardzo dobrze.
Pozdrawiam.

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie od dziś wiadomo, że prawda leży w winie a nie wszędzie znajdziesz tak wspaniałe gronowe bukiety jak we Francji. Już w tekście nadmieniłem o banale i owszem przyznaje, że same te słowa lekko mogą o niego zahaczać, więc tym bardziej się cieszę, że zwróciłaś uwagę na całość.
Dzięki za miłe słowa :-)
Pozdrawiam

[Robert_Siudak]

DObry wiersz, tylko właśnie te kieszenie w poincie to przydałoby się czymś zastąpić.
Pozdrawiam R.

[Stefan_Rewiński]

Czytałem, jakoś nie mam zdania, sorry, pzdr.

[Michał_Kućmierz]

Ja mam "Total Eclipse"
pozdrawiam M.

[Rachel_Grass]

pierwszy raz podoba mi się Twój wiersz, Fagocie, zupełnie i zamykając oczy na wszelkie niedoskonałości (aczkolwiek ich nie widzę, więc nie ma problemu :))

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do tego Paryż i nadzieja. Odwagi wymaga użycie wielu "banalnych " zwrotów. Podoba się mimo zapruszenia. Pozdrawiam.

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W kieszeni najłatwiej coś schować :-)
Dzięki za miłe słowo
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak czy inaczej dzięki za wizytę
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podporządkowałam interpunkcję indywidualnej analizie treści utworu,
kłaniam/m.
Wielkie dzięki za interpunkcję i wizytę
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za +
Pozdrawiam