W Porywie Serca

[Kieri-Śmiałek]

jak dziwnie nastaje ta chwila
gdy serce się zrywa gwałtownie
jak dziki rumak chcący z wiatrem się ścigać
lecz beznadziejne są jego nadzieje
cóż że mnie razi słońca spojrzenie
i czuję ciepło na ciele błogą
kiedy nie mogę objąć przytulić
zabrać ze sobą w zimne wieczory

ja nie wiem doprawdy co mnie opętało
co mnie tak chwyta kurczowo za serce
bo jest w tobie coś co mi spać nie daje
choć sen moje powieki łóżko mi już ścieli
niezakłócona cisza skłoniła mnie do rozmyślań
poniosła na skrzydłach uniosła w obłoki
błądziłem w marzeniach w labiryntach krętych
myśli moje biegły uparcie ku tobie

tam gdzieś w głębi serca drzemało uczucie
budzące się do życia z rozespanych złudzeń
bym poznał prawdę co z serca i z duszy
zbudziłem się zbyt późno jak otworzyłem oczy
i nagle jak piorun błysnęła myśl skryta
tajona w głębinach mojego serca raną
wybuchła jak wulkan niesiona lawina
porwała w odmęty potargała serce
opętała z pajęczyny wyryła w pamięci
wyrzuciła na bezludną wyspę dla miłości

[ariess]

/ i czuję ciepło na ciele błogą/

nie wiem co autor miał na myśli ale poprawniej byłoby
i czuję ciepło na ciele błogie - jeśli chodzi o ciepło błogie
i czuję ciepło na ciele błogim - jeśli chodzi o ciało błogie
ewentualnie
i czuję ciepło na ciele błogość
lub
i czuję ciepłotę na ciele błogą

pozdrawiam
ariesssssss