Jutro

[Krzysztof_Kurc]

Z budzika wysypię okruchy dzisiaj.
Nie zdążę przeczytać fusów.
Kalecząc język sucharem codzienności
zapomnę o słabościach
aż wieczoru splątana sznurówka
przewróci mnie w sen.

[Vera_Ikon]

Na początek... Co tyś powiedział na: obróci mnie w sen? Bo oprócz tego, że można się potknąć o sznurówkę i upaść-wpaść w sen z półobrotu, to do tego jeszcze można się w ten sen obrócić jak w popiół. Taka mała wariacja na temat ;)

pozdr serdecznie
weronika

[bazyl_prost]

ja popadam w męczącą frustrację przy splątanych sznurówkach a ten pan chyba ściąga je nogą drugą

[bazyl_prost]

to inny garnitur wspomnień proszę pani

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko można, tylko że mnie moje oswojone sznurówki przewracają kiedy trzeba. ;)
Dzięki za czytanie. Pozdrawiam. KKK

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"z budzika wysypię okruchy dzisiaj", "przeczytać fusów", "sucharem codzienności" i na koniec ta "splątana sznurówka przewróci (...) w sen" - jak dla mnie metafory rewelka!

bardzo wyraźnie namalowany obraz dnia Peela: wchodzi pośpiesznie w suchą codzienność (prawdopodobnie praca tak absorbująca, że zapomina o swoich słabościach, poplątanym być może życiu (sznurówka), o które się potyka...od rana do wieczora...i tak aż zasypia "przewrócony", więc chyba to niezbyt spokojny sen...przynajmniej ja tak to widzę;

Krzysztofie, kolejny bardzo ładny wiersz, taki z życia (to się czuje)

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia