Pożegnanie

[Michal Mis]

Dla Jarka B. (Papaja)


Majaczysz czasem w moich snach,
w kuflu piwa, w butelce wódki
heretyku z zamiłowania,
jawnogrzeszniku z hobby,
tyle dni z bólem głowy po nocach,
nazwijmy to, przegadanych.

Życie w jednym miejscu i z jedną kobietą,
grzech śmiertelny w naszym mniemaniu,
wiele nieobecności w kościele,
szloch na ślubach przyjaciół,
kwiaty wręczane barmanom
którzy chcieli nas wyrzucić.

Czas trwoniony na oczekiwaniu,
dyskusjach coraz bardziej poplątanych;
wprost proporcjonalnie do spożycia,
wiecznych kłótniach z Twoim ojcem,
coraz dziwniejszych pomysłach
na przyszłość.

Nie zaproszony na pogrzeb,
z kieliszkiem łzą przyprawionym
nie wiedziałem co Ci rzec na pożegnanie,
myślisz że „na razie” wystarczy?

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie podoba mi się takie rozgadanie tekstu. Radzę przyciąć nic nie wnoszące fragmenty. Jeszcze wpadnę. Pozdrawiam

[Miewa]

...coraz dziwniejszych pomysłach
na przyszłość.

Niezaproszony
na pogrzebie nie wiedziałem,
jak mam ciebie pożegnać.
Czy na razie wystarczy?

---
tak bym zakończyła. jest jednocześnie pożegnanie i przerwana rozmowa. słowa na razie są dwuznaczne. jesli zapiszesz kursywą, będzie bardziej jak pytanie, czy na razie wystarczy tych "zwierzeń".

jest z sensem i na temat.

mnie się tekst podoba, ładnie pseudonimujesz emocje. jest w tym "koleżeńskość" - taka prostolinijna ścieżka w rozmowie/monologu. pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Ostatnia zwrotka dobra, reszta do poprawienia.
Pozdrawiam.

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ars bene dicendi się chowa! Retoryczna gratka!