Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Do mojego mieszkania
na ósmym piętrze
nie dociera szum lasu
i zapach konwalii
Meble w stylu nie retro
nie pamiętają
ułożonych w wazonach
suszonych kwiatów słów
i ustawionych na półkach
wyblakłych fotografii
Na dnie szuflady
pozostały nasze listy
z tysiącem słów
dziś już bez pokrycia
i barwne kartki
z marzeniami
o podróżach do nikąd

Opublikowano

A mi podobają się "suszone kwiaty słów", chociaż wolałabym je w puencie, a nie w środku, bo tam giną marnie.
Obawiam się, że zapach konwalii nie dotarłby nawet na pierwsze piętro. Temat można ująć lepiej. I na pewno Pani to potrafi.
A co do słów bez pokrycia (oprócz tego, że nieodparcie kojarzą mi się z czekiem) - to są takie chwile, w których słuchamy słów - i nie jest ważne, czy mają "pokrycie". Chcemy więcej i więcej, i wyżej, i wyżej. Słowa "z pokryciem" są ciężkie, przyziemne - to te "bez pokrycia" najbardziej nas unoszą. Tak sądzę.

P.S. Też mam takie listy.

Cmok,
Catalina

Opublikowano

Bardzo dziękuję za ocenę moich myśli napisanych w tym wierszu,ja jeszcze bardzo ostrożnie stąpam scieżkami poezji,mam przy tym ogromną tremę czytając tak różne i tak ciekawe wiersze innych internautów-poetów.Wezmę pod uwagę spostrzeżenia i spróbuję coś poprawić.Często tak bywa że napisany przeze mnie wiersz podlega długo obróbce nim ostatecznie go zostawię "w spokoju".Dzięki bardzo,pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...