Zgłoś

niemiłosierne umartwianie dzisiejszej ambicji innymi słowy zapełnianie tabeli wymagań co przydadzą się jedynie w marzeniach   siedzę udając że słucham byle by tylko czas szybciej płynął nawet deszcz za oknem  ma ciekawsze zajęcie   niedzisiejsze perypetie nostalgi uwalniają pożądane barwy  dodając cukru do marazmu alienując mnie na chwilę od toksyn   nadając sensu błogiej chwili wtedy jestem sobą nie zważając na deszcz na czas który mnie oszukuje   Klaudia Gasztold 

@Simon Tracy fikcja na miarę wyobraźni, jednak trzeba przyznać miłości budujące właściwości, nie rujnuje jak nienawiść, zaznanie jej choćby fikcyjne przynosi radość :))

@APM Tak naprawdę od lat nikogo w życiu nie mam i nie szukam. Ta miłość z wiersza to całkowita fikcja literacka.

„Z nim będziesz szczęśliwsza, dużo szczęśliwsza będziesz z nim, ja cóż włóczęga niespokojny duch…” ale jednak „Każda potwora znajdzie swojego amatora” czy coś o garnku i pokrywce też było. Krótko:” w tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz.” Tak pisali, śpiewali, mawiali inni. Twój wiersz jest piękny! Można się w nim odnaleźć i zgubić!

@Annna2Jak to wszystko ma się do wiersza?, tam chodzi o konflikt nie współistnienie, to co mówi ontolog nie jest święte, a przesadą jest posądzanie o pośmiewisko, ale teraz to mam ochotę na coś w tym stylu. Czy mężczyzna może kochać innego? Bóg nie jest kobietą przecież.