Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak pst
jak by ktoś
do ucha sekrety wkładał
Wielkie
w ciasnocie nie do poskładania
konieczne jest wyjść
wspiąć po najszerszy horyzont
i niby sokół z ręki myśliwego
szukać
warstwami oczyszczać pole widzenia
a kiedy przychodzi noc
drżeć z niepokoju
wątpić i powtarzać
kim jesteś
Który zdejmujesz mi kaptur z oczu

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stasieńko, dla mnie to przede wszystkim czas otwierania oczu, oczyszczania pola widzenia - zobaczyć więcej, trafniej, czyściej. Zrozumieć, odczuć, zrobić sobie duchowy peeling. Dziękuję za poczytanie :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stasieńko, dla mnie to przede wszystkim czas otwierania oczu, oczyszczania pola widzenia - zobaczyć więcej, trafniej, czyściej. Zrozumieć, odczuć, zrobić sobie duchowy peeling. Dziękuję za poczytanie :)
to świetnie, jakoś nie mogłma się przekonać, ale coraz mi bliżej
cmoook
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stasieńko, dla mnie to przede wszystkim czas otwierania oczu, oczyszczania pola widzenia - zobaczyć więcej, trafniej, czyściej. Zrozumieć, odczuć, zrobić sobie duchowy peeling. Dziękuję za poczytanie :)
duchowy peeling...otóż to! zawsze można chcieć jeszcze lepiej niż było dotychczas...
i tak co roku od nowa...aż do mety...
bardzo mi się podoba tylko brakuje mi mimo wszystko radości ("umyj twarz i namaść głowę...gdy pościsz")

serdeczne pozdrówki Franiu :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to jest bardzo dobre - naprawdę.
czytelne, proste,
a jednak...powiedzmy że wziąłem to sobie do serca
Później już trudniej mi się wczuć w odczucia peela,
ale to moja wina i pewnych, hmmm, braków we mnie - nie wiersza - czyli nie przejmować się :)

Ciepło
Adam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Szanujmy się”   Ruski zęby szczerzy, choć boi się sam siebie, Ukrainiec, po kawałku, widzi się już w niebie. Niemiec swoją dyscypliną tkwi w kompleksie wyższości, Włoch — to śpiew i wino, w życiowej próżności.   Francuz opór stawia, wciąż na barykadzie, Hiszpan, leń, na plaży w słońcu wciąż się kładzie. Anglik gardzi byciem w Europy nacjach, z Irlandią w niezgodzie i w przeciwnych racjach.   Węgier, choć malutki, wielkim się uważa, Polak wciąż na wszystkich o coś się obraża. Portugalczyk z Czechem prawie się nie znają, to i źle o sobie nie opowiadają.   Kraje Skandynawii, jakby z innych światów, za Bałtykiem żyją, z dala Euro-bratów. Belgowie z Duńczykami Holendrów nie lubią, bo przez zapach tulipanów w kierunkach się gubią.   Cygańskie plemiona, Rumun z Bułgarem, żyją duchem lenia, z wakacyjnym czarem. Austriak Chorwatowi przygrarza paluchem, by się nie pchał do niego ze swym pustym brzuchem.   Wszyscyśmy ludnością Europy wielkiej, gdzie różnice kultur oraz wierzeń wszelkich, gdzie miłości piękno winno zapanować — trzeba tylko trochę bardziej się szanować!   Leszek Piotr Laskowski
    • @Kwiatuszek   Bardzo ciekawie napisałaś. Metafora drogi zamiast ścieżki - to rozróżnienie samo w sobie niesie ciężar doświadczenia. Podoba mi się też kontrast między "ześlizgiwaniem się" a "wspinaniem" - oddaje naturalną nieliniowość duchowego rozwoju. Pozdrawiam
    • @karenka    Czytając te wersy, można dosłownie przenieść się do tamtych dni - poczuć zapach lawendy, zobaczyć łany zbóż i maki. Piękny i niezwykle wzruszający wiersz. Bije z niego ogromna miłość i tęsknota, którą ubrałaś w tak czułe słowa.
    • @aniat.   Bardzo zmysłowy,  subtelny wiersz - podoba mi się ta cisza budowana dźwiękami (cmokanie jeziora, trzepot ważki). Czuć w nim chwilę zatrzymaną w kadrze.
    • @andrew   Świetna gra obrazów - kwiat, wiatr i słońce jako milczący świadkowie zauroczenia. Ostatnia zwrotka robi największe wrażenie. Piękny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...