To mój kraj - Cykl

[Nata_Kruk]

             Cykl

 

zachodni wiatr plącze kłębki czasu.
na krawężnikach świt, nie zakłóca rytmu 
snujących się po ulicach piaskarek.
punktualności w dostawach pieczywa
i wskazówki z rodzinnych pamiętników 
poganiają ulicami ziewających podróżnych.  
na parkingu kaszlą zmarznięte samochody.
nie wszystko musi być jak w reklamach.

dotrzymując towarzystwa zbłąkanym kotom,
budujesz kładkę własnej rzeczywistości.
w miejscach gdzie gawrony przysiadają
na chwilową ucztę, wygrzebujesz swoje dzisiaj,
szukając równowagi pomiędzy śmiercią rzeczy,
a jutrem, które oznacza jedno - pilnowanie rewiru
uporczywie powtarza się tydzień.

 

 

 

 luty, 2009

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 26 Listopada 2023 przez Nata_Kruk
korekta I-szej, imiesłowy (wyświetl historię edycji)

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O monotonności, ale wcale nie monotonnie. Na tydzień składają się też kolorowsze weekendy, a tu ani mru mru ;)
Zobrazowałaś tak, że widzę i czuję.
Pozdrawiam
kasia

[Nata_Kruk]

Zobaczyłaś i poczułaś, że w treści nie ma kolorowych weekendów , bo akurat tutaj
nie ma na nie miejsca.
Dziękuję za przeczytanie, pozdrawiam... :)

[teresa943]

szara monotoniia dni tygodnia tak ładnie nakreślona, że wydaje się mniej uciążliwa

a to sobie wyłuskałam

budujesz kładkę własnej rzeczywistości
w miejscach gdzie gawrony przysiadają
na chwilową ucztę wygrzebujesz swoje dzisiaj
szukając równowagi pomiędzy śmiercią rzeczy
a jutrem które oznacza jedno - pilnowanie rewiru
uporczywie powtarza się tydzień

serdecznie pozdrawiam Nata :)

[HAYQ]

w miejscach gdzie gawrony przysiadają
na chwilową ucztę wygrzebujesz swoje dzisiaj
szukając równowagi pomiędzy śmiercią rzeczy
a jutrem które oznacza jedno - pilnowanie rewiru

szczególnie ten fragment mnie zatrzymał, świetne przełożenie
dla wygrzebywanej przeszłości i (wg mnie) niezbyt zachwycającym perspektywom.
Ładny wiersz, pozdrawiam.

[Marusia aganiok]

dobrze napisany, ale ta monotonność
taka "zastygnięta", że przydałaby się
kropelka jakiegoś koloru co by mogła się
pochwalić przed szarością, że jest kolorowa i żyje;
Ale żeby nie było - dobrze skrojony:>)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... jeśli ta monotonia, dzięki określeniom mniej zaważyła, to dobrze... ;)
To co wyłuskałaś Tereso dla siebie, jest jednak trudne do zniesienia.
Dziękuję za wpis, także serdecznie pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten fragment miał zatrzymać, cieszę się, że tak było... początek, to tylko delikatne wprowadzenie do zamknięcia pomysłu w drugiej części.
Wiesz HAYQ, że pierwotnie wiersz miał tytuł... perspektywa... ale ponieważ jest jeszcze
I- sza strofka, Cykl wydał mi się bardziej trafiony, bo odnosi się do obydwóch.
Dziękuję za post, fajnie, że się spodobało.
Pozdrawiam... :)

[Baba_Izba]

Nie wszyscy mają zawsze, kolorowe życie - "nie wszystko musi być jak w reklamach",
niektórym nawet nie jest dane kolorowo śnić.
W pewnych okresach, życie może stać się czarno - białe (szare), zdarzenia codzienne
mijają jak dni tygodnia, utartym rytmem, cyklicznie i coraz monotonniej.
Wiersz dobrze oddaje tę atmosferę: "dzień jak co dzień, zwykły dzień, jak co dzień",
jak w tej piosence.
Zwykłe tygodnie, miesiące, a czasem i lata.
Podoba mi się.
serdecznie pozdrawiam
- baba

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marusia, kropelki kolorów dodam tam, gdzie będą niezbędne... a tutaj, choć jest życie, musi pozostać tak, jw.
Dzięki za odwiedziny. Pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Otóż to, tylko żal patrzeć na tych, którzy często na własne życzenie drepczą ścieżkami szarości, zimnych i niekiedy zamglonych świtów....

.... by cyklicznie, w uporczywie powtarzających się tygodniach wracać ciągle w te same miejsca.

Dziękuję Babo za wizytę i za... podoba się... :)
Serdecznie pozdrawiam.

[Oxyvia]

Dobrze napisane. Oddaje ponurość monotonii.
Nie znoszę monotonii, to jest śmierć za życia. nie potrafię żyć monotonnie; kiedy na chwilę dopada mnie choćby spokojniejszy tydzień, natychmiast wpadam w melancholię, nawet może w depresję.
Ale uważam, że wyłącznie od samego człowieka zależy, czy jego życie jest monotonne, czy kolorowsze niż najśmielsze reklamy. Ja sobie robię to drugie i czasami trudno mi dogonić samą siebie - ale czuję się w tym jak ryba w wodzie. :-)
Pozdrawiam, Nato.

[Waldemar Talar]

Ja również jestem jak najbardziej za wierszem .
Trudny ale bardzo ciekawy i zmuszający do głębszej analizy.
pozd.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba większość jej nie lubi Oxyvio, ale jednak czasami nas dościga, w najmniej niechcianym momencie. Mnie wystarczyła niedawna grypa, by czuć się jak "z krzyża zdjęta"... długo czekałam na moją życiową normalność.
Dziękuję Ci za przeczytanie i komentarz.
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Waldku, cieszy mnie, że i Tobie wiersz przypadł do gustu... nie jest on chyba jakoś
specjalnie trudny, staram się zapisywać myśli w miarę czytelnie.
Dziękuję za pozostawiony u mnie ślad.
Pozdrawiam... :)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

popieram HAYQ
cmoook Nato!

[Rachel_Grass]

a ja nie potrafię się wczytać. monotonia bijąca z wiersza odpycha, każe przeczytać go wyłącznie pobieżnie, nie zagłębiając się dalej, w melancholię. może to i dobrze, może taki był cel ;)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

popieram HAYQ
Dziękuję Stasiu za chwilkę spędzona u mnie... pozdrawiam, z cmokiem..:))

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rachel, cel był jeden... monotonia, uporczywie powtarzający się tydzień.. co może odpychać..;)
ale i zaznaczenie obecności ludzi, którzy... w miejscach gdzie gawrony przysiadają
na chwilową ucztę wygrzebują swoje dzisiaj, szukając równowagi pomiędzy śmiercią rzeczy
a jutrem które oznacza jedno - pilnowanie rewiru... czyli śmietnikowi zbieracze, których mam okazję widzieć w mojej okolicy, dosłownie codziennie.
Miło, że zechciałaś przeczytać, dziękuję za post. Pozdrawiam... :)

[adam_bubak]

a ja dla odmiany
wybieram pierwszą strofę
obrazowanie pierrrrwsza klasa,
jakbym wyglądał z okna:)

ale w końcu nie wiem
na koniec:
to dobrze czy źle, że tak monotonnie?
Bo na pewno twórczo:)
Pozdrawiam
Adam