Proszę Pana

[mała pisarka]

Proszę Pana, niech pan chwile poczeka.
Ja naprawdę nic Panu nie zrobię,
Ja nic od Pana nie chce.

Proszę Pana, ja nie umiem tak żyć.
Pan wie o czym mówię.
Tylko Pan potrafi mnie zrozumieć.
Ta kawa, to popołudnie.
Czasem myślę, że to się nigdy nie zdarzyło.
Ale przecież Pan jest,
Więc i zapach latte jest prawdziwy.

Proszę Pana, niech pan chwile poczeka.
Tylko jedno zdjęcia do albumu,
Tak na dowód dla niedowiarków.
Ja się nie poddam, niech Pan się nie martwi.
Pan jest bardzo intrygujący.
Zawsze Pan powtarza, że odchodzi,
A wciąż tu jest, ale nie chce wiedzieć dlaczego.

Proszę Pana, niech Pan chwile poczeka.
Niech mi Pan pozwoli zanucić tą piosenkę
I założyć tamtą suknie.
A później niech pan już idzie i już nie czeka.
Przecież to ja zawsze czekam na Pana,
Zwłaszcza wtedy gdy jest Pan tuż obok.
Nie będę płakać.
Nie chce żeby Pan widział jak płacze.
Proszę Pana, tak naprawdę ja nie chce
Żeby pan odchodził,
Ale wiem, że Pan przecież musi.
Tylko niech Pan czasem do mnie wróci,
Choćby w nocy, na kilka sennych minut.

Proszę Pana, niech pan chwilę poczeka.
Ja tak za Panem tęsknie,
A kawa stygnie tak szybko.
Ciągle zmieniam zdanie, a Pan się spieszy.
Proszę Pana, Pan wróci.
Nie dziś, nie jutro,
ale Pan wróci na pewno.
Jedwabny szal, nonszalancki uśmiech i bal.
O tak.
Pan wróci właśnie na ten bal,
A ja tu na Pana poczekam,
Z małą czarną w filiżance.

Proszę Pana, niech Pan jeszcze chwilę poczeka…

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Żałosne, dyskryminujące, ciężkie w słowie i wtórne bardzo, jak przedpotopowa kalka, to już było i nic nie wnosi - gorsze od skowytu takiej jednej "na zakręcie" - nie dla mnie, ale pozdrawiam.
A warsztatowo sztubackie , sorki za nit od serDca!
kasia

[Makar Bora]

Oj, oj. Kasia tak ostro!
A mnie zaintrygowała treść i przekaz. Oczywiście - wymaga dużej przeróbki i uporządkowania, ale pociąga mnie ta naiwność. Dla mnie ma to urok. Proponuję moją przeróbkę, ale innym nie musi podobać się. Ja tak mam i pozdrawiam autorkę.

Proszę Pana
niech pan chwilę poczeka
naprawdę nic panu nie zrobię
nic od pana nie chcę

nie umiem tak żyć
pan wie o czym mówię
tylko pan potrafi mnie zrozumieć
ta kawa to popołudnie

czasem myślę że to się nigdy nie zdarzyło
ale przecież pan jest
i zapach lata jest prawdziwy

niech pan chwile poczeka
jedno zdjęcie do albumu
na dowód dla niedowiarków
nie poddam się niech pan się nie martwi

pan jest bardzo intrygujący
zawsze pan powtarza że odchodzi
a wciąż tu jest
ale nie chcę wiedzieć dlaczego

niech mi pan pozwoli zanucić piosenkę
i założyć tamtą suknię
zawsze czekam na pana
zwłaszcza gdy jest pan tuż obok

nie będę płakać
nie chcę żeby Pan widział
tak naprawdę nie chcę
żeby pan odchodził

ale wiem że pan musi
niech pan czasem do mnie wróci
choćby w nocy na kilka sennych minut

ja tak za panem tęsknię
kawa stygnie tak szybko
ciągle zmieniam zdanie a pan się spieszy
proszę pana pan wróci
nie dziś nie jutro
ale pan wróci na pewno
jedwabny szal nonszalancki uśmiech i bal

o tak
pan wróci na ten bal
a ja tu na pana poczekam
z małą czarną w filiżance

[Rachel_Grass]

hej, Kaśka, popatrzże (:P) na to inaczej!
może efekt jest niezamierzony, ale mnie się podoba ta głupia nieco gadatliwość peelki. widzę mężczyznę po drugiej stronie odbioru, który, przerażono-zrezygnowany kiwa głową dla świętego spokoju ;)

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla jednegp CHopa i to nie mojego na dodatek, to ja zdania nie zmienię :D

A tak poważnie; nie rozumiem takiego zapychalstwa, byle wlepić, warsztat w niełasce i mamy ...bratki ;)

[Rachel_Grass]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zapychalstwem to toto (totototo, jąkam się ;)) jest dla Ciebie. dla autorki to skończony utwór. co nie zmienia faktu, że z mojego punktu widzenia masz rację, tak podsumowując wierchoł.

[Baba_Izba]

Troszkę mi to przypomina współczesną "dziewczynkę z zapałkami".
Jako piosenka w kabareciku?
Pozdrawiam serdecznie
- baba

[mała pisarka]

Może nie jest to oryginalne, może jest kiepskie technicznie, może komuś się zwyczajnie nie podoba. I jestem wdzięczna za wszelkie uwagi, ale tylko za te mądre. Ważne, że rozumieją to ci, którzy powinni zrozumiec. Kochanowski czy Gałczyński, pisali dla świata. Ja pisze dlatego, że lubie i tego potrzebuje. Jeśli dla niektórych poezja to sama "perełki" o nienagannej technice to szczerze mówiąc, jest mi ich żal. Ale przeciez nie musimy się zgadzac, prawda?

Pozdrawiam.

[Baba_Izba]

Obawiam się, że może trafiłaś nie na to forum. Tutaj się wszyscy
chcemy czegoś nauczyć, wymieniamy się doświadczeniami,
staramy się sobie nawzajem pomóc, dla dobra wiersza.
Po przeczytaniu, wpisujemy pod wierszem swoje odczucia i oceny.
Możemy się mylić, ale nie oczekuj samych pochwał, jeśli odczucia
na temat wiersza - są inne.
Jeśli uważasz, że wiersz jest gotowy, to umieść go w tym dziale.
Dla wierszy, które wymagają dopracowania (a ten taki jest),
mamy dział powyżej - "Warsztat - gdy wiersz jeszcze nie gotowy".
Tam, bardziej pomagamy, tutaj, bardziej - oceniamy.
Przemyśl to, proszę, i nie obrażaj się; żeby pisać coraz lepsze wiersze,
"technika" też jest ważna. Musisz sobie odpowiedzieć na pytanie:
czy chcesz tylko przedstawiać swoje wiersze, czy się uczyć pisać je, coraz lepiej?
Zachęcam do tego drugiego.
Serdecznie, życzliwie pozdrawiam
- baba

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z takim podejsciem wejdz na wortal pisze-wiersze
pozdr.

[mała pisarka]

Może to zbyteczne co teraz pisze, ale nawet w wirtualnym świecie powinny obowiązywac jakieś zasady. Chciałam wszystkich przeprosic za swoją dosc egoistyczną postawę. Z perspektywy czasu widzę, że ten wiersz to nic specjalnego i widzę też, że tak naprawdę nie liczyłam na pochwały, ale na zrozumienie. Myślałam, że ludzie, którzy kochają poezje, zrozumieją ból, rozpacz jaka mną zawładneła. Wiem, wybrałam sobie kiespki sposób, ale lepiej coś zrozumiec późno niż wcale. Ktos uświadomił mi, że prawdziwa sztuka nie powstaje w chwili wzburzenia, ale kiedy emocje już nieco opadną i może na wszystko spojrzec spokojniej i ubrac uczucia w odpowiednie słowa. Tak więc zgadzam sie z waszą krytyką, może nie w 100%, ale w większości macie racje. Oceniacie wiersze, nie człowieka i taka jest wasza rola, o czym będe pamiętac.

Pozdrawiam.