rozmawiaj ze mną

[Baba_Izba]

po gorących zgliszczach ostrożnie stąpamy
ratujemy co dnia
tu i ówdzie zasuszone w pyle barwne słowa
uśmiechy w ramkach wieloletnich upodobań
opuszczone zbieżne cele

a nocą
samotność przesiewa pytania bez dna
mroczne szczeliny wyobraźni porastają strachem
w zaciśniętych ustach nie wypowiedziane

dwanaście w skali kataklizmu

[Zbyszek_Dwa]

Dzień dobry Babo:)

"a nocą
samotność przesiewa pytania bez dna
mroczne szczeliny wyobraźni porastają strachem
w zaciśniętych ustach nie wypowiedziane"

Ładny wiersz z refleksją, zadumą
budzącą troszkę niepokoju.

Serdecznie pozdrawiam :)

[Makar Bora]

Witaj Babo!

mówię dzień dobry
w dzień układają się jakoś
nam słowa uśmiechy grymasy

a nocą tłuką się w mózgu
te upragnione
niewypowiedziane

dlaczego usta spętane
kto narzucił łańcuchy
na wolę i język

odszukać go ukarać
sprać mordę pięściami
niech przestanie kłamać

***Podoba się mnie twój przekaz. Ale ostatni wers, jakby trochę zgrzyta. A gdyby go zmienić na:
"jak echa przyszłego kataklizmu". Ale to twoja sprawa. Mnie nic do tego. Serdecznie
pozdrawiam i dziękuję za udany wiersz. M ***

[Magda_Tara]

"A może!
największe nawet oddalenie,
najdalsza dal,
tęsknota międzybiegunowa,
zaklęta jest w odległości
tej-
-od słowa do słowa
I może z całkiem niedaleka
ukryty tu
między czułymi słowy
wzywa nas,
Nasz
Przylądek Dobrej Rozmowy "

Andrzej Poniedzielski

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nocą, przeważnie puchną problemy do olbrzymich rozmiarów.
Poranek, zwykle przywraca im właściwe proporcje, zdajemy sobie sprawę;
że więcej nas łączy, niż dzieli.
Dziękuję za przeczytanie i komentarz, miło mi,
pozdrawiam - baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W moim zamyśle, było to, żeby uwypuklić, iż nocą wyolbrzymiamy problem, przeżywamy
strach bardzo mocno, coś, co uznamy za kataklizm, lub słowa mogące wywołać kataklizm,
pozostają zwykle, jednak nie wypowiedziane. Aby do katastrofy nie dopuścić, potrzebna jest komunikacja między ludźmi, rozmowa.
Bardzo mądrze piszesz w wierszu: mówić, nie tylko o tym, co złe, ale i dobre; "te upragnione"!
Cieszy mnie bardzo, że "czujesz" ten problem. Dziękuję za wiersz.
Dziękuję za wgląd i słowa.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo piękne, mądre słowa wiersza. Bardzo lubię
Andrzeja Poniedzielskiego.
Wiesz, Magdusiu; uważam, że gdyby ludzie (również i ja), umieli rozmawiać ze sobą,
mogliby uniknąć dużej części przykrości i nieszczęść. Większość ich wynika z niedomówień,
błędnego zrozumienia.
Ale jak, do licha, rozmawiać - jak słyszy się nieodmiennie np.:
"i o czym tu rozmawiać", a potem trzaśnięcie drzwiami?
Należy pokonać wiele barier i przyzwyczajeń, by umieć rozmawiać, zwłaszcza
o tym co czujemy; o uczuciach (wstyd, zażenowanie, urażona duma, chęć ukarania
kogoś, niechęć do "odkrywania się", itd., itp.), musi być też - taka wola obydwu stron.
Dzięki za wiersz i obecność, dziękuję,
ściskam - baba

[Magda_Tara]

dziękuję, Babo Izo :))

zapomniałam o najważniejszym:
wiersz piękny chociaż smutny,

ale może te smutne są najpiękniejsze.
:))

życzę odnalezienia własnego
Przylądka Dobrej Rozmowy

z całego serca życzę
:*

[kasiaballou]

Wiersz z cyklu "z życia wzięte"- do Ciebie zawsze warto zajrzeć. W porząsiu jest.
Pozdrówki :)
kasia

[teresa943]

Pamiętam ten wiersz.
Tak. Problemy w stosunkach międzyludzkich
zaczynają się zwykle od często niezauważanych
niedomówień. Potem to już wali się lawina
cichych godzin, dni, hamowanych słów...
najgorzej jest w nocy, kiedy człowiek
w sposób szczególny odczuwa potrzebę czułości.
Nauczyć się rozmwiać ze sobą otwarcie, to szansa
na udane życie, jednak mało kto lubi się "obnażać"
od środka...a wielka szkoda, bo trudno zrozumieć
drugiego człowieka znając go tylko od zewnątrz.
Dobry wiersz Izo!

Ściskam serdecznie:)
Krysia

[Nata_Kruk]

Babo, życiowy wiersz, bo takich obrazków dużo chyba w betonowych "klatkach",
problem w tym, że czasami sami stawiamy fundamenty.
Wiersz w porządku, ale... zrezygnowałabym z ostatniego wersu, moim zdaniem,
wiersz może "żyć" bez niego.
Pozdrawiam... :)

[adam_bubak]

o tym, że między dwojgiem jest trudno - przerażająco wręcz czasem, tylko ty potrafisz Babo, opowiedzieć przekonująco, bez taniego sentymentalizmu i krzykliwych uniesień, zawsze prawdziwie.
pointa przyszpiliła mnie do łóżka :)
Pozdrawiam ciepło
Adam

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, wiem, że mi dobrze życzysz, ja Tobie również,
wszystkiego naj!
Ściskam - baba

[Marusia aganiok]

Bardzo mi się podoba pierwsza strofa dlatego, że opowiada
o sprawach życiowych w piękny sposób, do drugiej nie mam też
zastrzeżeń i biorę całość jako bardzo subtelny obraz z życia.
pozdrawiam :>)

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Kasiu, staram się przeplatać tematy, choć zwykle oscyluję wokół spraw
damsko - męskich. Może kiedyś, zacznę poważniejsze (jak Ty), ale na razie nie jestem gotowa. Tymczasem, uważam, żeby nie było za słodko.
Uściski - baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Krysiu, bardzo trafnie to określiłaś, jest to problem, który chyba wszyscy znamy,
dotyczy, jeśli nie wszystkich, to prawie wszystkich. Mimo pozoru łatwości rozwiązań, są
to sprawy trudne, tak różne, jak my - każdy z nas - jest różny, czego innego oczekuje.
Gdybyśmy tak, na początek; umieli mówić i słuchać o swoich oczekiwaniach, to moim zdaniem byłoby już dużo na drodze do porozumienia.
Dziękuję, serdecznie pozdrawiam
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Natko, pewnie masz rację, że mógłby. Koniecznie chciałam w wierszu podkreślić,
te nocne obawy (tsunami, huragan, coś się wali), wydaje nam się, że to "koniec świata"),
jednak nie pytamy, nie rozmawiamy o tym, strach pozostaje w nas, coś nam nie pozwala,
gramy swoją rolę.
Bez ostatniego wersu, mógłby funkcjonować, nawet by na tym cięciu zyskał. Ale i coś
chyba straci.
Zastanowię się. Bardzo dziękuję, za czytanie i wskazówkę.
Serdeczności
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trudno, oj trudno bywa. A wyobraźnia czasem dopowiada i to czego nie ma.
Dziękuję, serdeczności
- baba

[Baba_Izba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Marusiu, nie musi tak być, ale często bywa.
Miło mi, że przeczytałaś, dzięki za komentarz.
Pozdrawiam serdecznie
- baba

[Franka Zet]

Wajda zrobił film "Krajobraz po bitwie" i wiersz jakby o tym. Porażający kataklizm, to stąpanie po żarzących się głowniach i nocna świadomość siły rażenia. Razem majstersztyk, Babo droga. buziaczki ślę :)