Szar /jakiś starssy wiersz :) /

[adolf]

Gdyby się można było nie narodzić –
nie wywoływać ze skał swego życia
Niczym fotograf w kąt kliszę odłożyć
Lub ją rozwinąć na światła nożycach

I z barwnej ziemi, gdzie nikt barwy nie zna
odejść w kosmosu ziemię czarno-białą
Patrzeć jak glina, stróżka światła - sepia
Powoli cieknąc zmywa ludzkość całą.

I w zawieszeniu dech pierwszy wstrzymując
Czekać aż ziemi skorupa popęka
I z niej się duchy na nowo wyklują
By odmalować szarego człowieka.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie stany chyba nikomu nie są obce - przyznajesz się do nich w sprawny i urokliwy sposób.
Ba, archaiczny wydźwięk nasuwa podejrzenie o gloryfikację - cóż, Poeci potrafią cierpieć, marzyć i idealizować, jak nikt inny ;)

Pozdrówki
kasia

[teresa943]

lubię Twoje refleksyjne wiersze...wywołują zadumę...
i ten też podoba mi się :)

serdecznie pozdrawiam :)))

[mine]

Podoba mi się wiersz, klimat. Popracowałabym jedynie nad 2 ostatnimi wersami. 3 raz powtorzone "i" też trochę niepotrzebnie. Co do zmian nie mam pomysłu. Zresztą byłoby to tylko niewielkie doszlifowanie, nic więcej.


Pozdrawiam,
JMM

[bazyl_prost]

można tylko na szaro nie radzę