Codziennie...

[nie ma]

Patrzę, jak odjeżdzasz
i oddala się twój głos
jak ciepły wiatr.

Szukam ciągle twoich spojrzeń
i zbieram je,
kamyczki wśród skał.

Twe słowa do kieszeni chowam
i wyjmuję, gdy mróz,
jak ciepłe rekawiczki.

I w labiryncie ginę twych uśmiechów
i błądzę pukając
do niewłaściwych drzwi.

[aluna]

Odbicie Autora uczuć,fajne ....osobiste przez narzucenie Ja w każdej zwrotce!A a gdyby tak bez...Ja?!
Pozdrowionka!

[peggy_blue20]

właściwie trochę bym wyczyściła; na początek radzę zrezygnować z zaimka "ja", jest nie potrzebny, z formy następujących czasowników wynika, że podmiot wypowiada się w pierwszej osobie. słowo "codziennie" natomiast pojawia się zbyt często, wymazałabym albo z tytułu, albo z treści wiersza, raczej z treści, w ten sposób tytuł determinowałby czas, w którym zarysowuje się sytuacja. a wiersz ogólnie subtelny i przyjemny, gdyby go wyczyścić trochę, dopieścić formę byłby bardziej dosadny, lepiej by się go czytało, tak sądzę. porównanie słów do rękawiczek bardzo mi się spodobało, jest subtelne i ...ciepło się kojarzy:) pozdrawiam:)

[bazyl_prost]

czuje że to o mnie to znaczy dobry wiersz