Na dworcu

[Bronek]

w natłoku spotkań i rozstań dłoni
pisk kół przeszywa na wskroś
informacja pluska do ucha

tuż za rogiem
w głodne żyły wnika jad
ulga wykrzywia usta w zakręt
zjazdu na boczny tor

przy rurach
czochra plecy człekokształtny szczur
ubrany na brudną cebulę
wyciąga kartkę
koślawy wyrok śmierci

dziewczyna biega
po peronie otwarta na spotkanie
pozostawił po sobie machanie ręki
i coś kopiącego pod sercem
co już nie można
ścisnąć paskiem

chciałbym odjechać
spojrzeć przez okno na dywany pól
zielone pastwiska
obrazy jak pieczęcie
wypalone

[Marek_Stasiuk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Coś ciekawego jest w tym wierszu. Wzrusza. I ta końcóweczka.
Coś bym jeszcze ociosał, wzmocnił.

pozdr

mrs

[Oxyvia]

Dobre. I rzeczywiście coś można jeszcze zaostrzyć, bo temat jest tak tragiczny, że aż nie każdy zdaje sobie z tego sprawę.
Faktycznie dobry wiersz i wzrusza.

[Giovannii]

"Czy byłeś kiedyś u nas na dworcu w nocy
Jest tak brudno i brzydko, że pękają oczy".

Mi pękały podczas czytania.

[amerrozzo]

Dworce wizualnie są tak brzydkie, że aż piękne.

Co się tyczy wiersza - kurde, trzeba by jeszcze przy nim posiedzieć trochę. Zamiast tego obiecuję sam się wziąć za ten temat i napisać coś swojego. Bo na dworcach jest jeszcze więcej tragedii niż to pokazałeś, Autorze, w tym wierszu.

Pozdrawiam.

[Mr._Żubr]

Dołączam się do lobbujących za dopracowaniem tego utworu.

[billbuf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ci.Po..Wiem. .