płytka

[amanita]

gdy usłyszał ją po raz pierwszy
chciał pokazać wszystkim
niedowierzając
że można odczuwać bez niej przyjemność

księżyc gonił słońce
usta uszy
ta sama melodia pieściła
już tylko okładkę
na zasłużonym miejscu na półce

[Antoni Slawbicki]

jakoś nie kumam nic

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przeminęło z wiatrem zauroczenie,
pozostała codzienność (okładka)

na zasłużonym miejscu na półce"

ładny wiersz...
w pierwszym wersie brak ogonka w "ją"

serdecznie pozdrawiam :)

[LadyC]

Nie przekonuje mnie bo ....

Gdy się kogoś usłyszy po raz pierwszy to jeszcze chyba nie wiadomo czy można w ogóle odczuwać przyjemność z tym kimś (prócz przyjemności słuchania rzecz jasna)

Po wtóre - czy aby się na pewno od razu myśli o braku tego kogoś?

"niedowierzając
że można odczuwać bez niej przyjemność" - niedowierzając komu?

Nie wierzę, że peel w tym momencie rozważa możliwość braku

"już tylko okładkę
na zasłużonym miejscu na półce" - kolekcjoner? koneser? megaloman?

Przepraszam, ze się czepiam, ale ja w ten sposób czytam wiersze
Nie przekonują mnie same słowa, choć nawet z pozoru pięknie złożone
Wgryzam się głębiej i niestety najczęściej się rozczarowuję bo często się okazuje, że wiersz to balonik - ładny i pusty w środku

Proszę się nie gniewać
Może przemyśleć (?)

Pozdrawiam

[amanita]

Antoni - dzięki za ślad

Tereso - faktycznie tam zjadlem ogonek :) Już poprawione.
Cieszy mnie, że się podoba.
Pozdrawiam, amanita.

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zbyt dosłownie odbierasz słowa. Nie musi chodzić o ten pierwszy raz kiedy kogoś usłyszymy - ale pierwszy raz, kiedy zdamy sobie sprawę z przyjemności jaką odczuwamy w czyimś towarzystwie. Czasami ciężko od razu zidentyfikować swoje uczucia. Nie każda piosenka podoba się od razu.





Czemu od razu? Po jakimś czasie człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę że żył bez tej "melodii" i zaczyna się zastanawiać czym wtedy wypełniał czas, jak to możliwe, że był szczęśliwy.





Niedowierzając całemu światu...+ własnym, spontanicznym odpowiedziom na stwierdzenie, że bez niej również mógł odczywać przyjemność, niedowierzając że ją ma....ect





Widzisz - też niedowierzasz, a wszystko przecież jest bardzo subiektywne.





Raczej kolejna płyta w tej przeogromnej szafie grającej. On też nią jest i zdaje sobie z tego sprawę.





Nie ma za co przepraszać - po to wiersz jest w warsztacie, żeby się go czepiać ;)
Zdaje sobie sprawę, że wiersz jest mocno niedoskonały. Powstał pod wpływem pewnego porównania, które mi się wykluło w głowie i wydało przerażająco trafne.
Mianowicie stwierdziłem, że wszyscy jesteśmy płytami o_O

Każdy z nas jest melodią, która jednym wpada w ucho, innych marszczy na twarzy... ale generalnie Ci co nas znają wiedzą czego się po nas spodziewać...przebywając z kimś zbyt długo (nie mając dostępu do innych płyt) melodia zaczyna być monotonna...i albo wpadamy w trans i nie chcemy aby przepadła, albo szukamy świeżości, tudzież wracamy do starych sprawdzonych kawałków...
Czego spodziewamy się po płycie ulubionego autora? Że będzie ciagle trzymała poziom, zawierając kawałki niemal identyczne do tych jakie znajdują się na naszej ulubionej? Czy, że zaskoczy nas równie mocno jak wtedy, gdy usłyszeliśmy ulubioną płytę po raz pierwszy?

Prawdopodobnie nie powinienem tego pisać, ale cóż - widocznie chciałem się tą myślą podzielić :)

Pozdrawiam, amanita.

[Judyt]

Autor zdaje się opisał sytuację używając porównania
do płytki- co mnie się spodobało nawet, że zimna wiele,
że może coś nie przylegać do czegoś/kogoś; dla mnie jest
to swoiste poszukiwanie swojego miejsca jedynego, okładka
-tu mówi o tym, żeby nie patrzeć z wierzchu, bynajmniej nie
jest ona pusta; płytka w tym kontekście wydaje się jest tym
czego nie można doznać w każdej sferze;wieloznacznie,
płoniaście

[LadyC]

Cholender!
A myślałam, że to babski wiersz! :)))
No nic moja pomyłka

Ale skoro to facet pisał - należy rozumieć inaczej
Bo i męska logika inna

Być może zbyt dosłownie czytam
Ale zwykle mnie nos nie myli
Tym razem zmylił nieco - bardziej nick :)))

(wiedziałam - nie należy nickom wierzyć)

Tylko, że w tym wierszu takie to ściśnięte mocno
No nic ... może się mylę, może nie ...
I tak autor musi sam tę kwestię rozstrzygnąć samotnie :))

Pozdrawiam

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za obecność Judyt.
Ciepło ciepło :) Ciepłoniaście ;)
Czasami mam wrażenie, że Ty używasz przerzutni nawet w komentarzach nadając im wieloznaczny charaker :)

Pozdrawiam, amanita.

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kurcze...a czy płeć autora ma naprawdę, aż tak istotne znaczenie na to jak postrzegamy dane dzieło? Czy wszyscy nie jesteśmy ludźmi? Wyjdźmy z szufladek, spójrzmy szerzej...

Wiem, że ściśnięte i mam z tym problem... musze to wyjąć z szuflady - niech rozprostuje kości, może czas pomoże :)

Pozdrawiam i dzięki za wdepnięcie, amanita. ;)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za obecność Judyt.
Ciepło ciepło :) Ciepłoniaście ;)
Czasami mam wrażenie, że Ty używasz przerzutni nawet w komentarzach nadając im wieloznaczny charaker :)

Pozdrawiam, amanita.
oo...no to się zdziwiła lekko(...)
takie odczytańsko, płoniaście;
za obecność mało kto dziękuje
dziekuje również