Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zimowy

wypuściłam się na scenę drobnymi kroczkami
taki balet w kozakach na sztywnych stopach
i nagle piruet zawrotny do przysiadu płaskiego
brwi ułożyły się w wykrzyknik usta - w koło ratunkowe
cisza odzyskała mowę, zagnieździła się na twarzy
białymi podeszwami z sykiem -„łaj” –
wszystkie gwiazdy i świetliki rozjaśniły mrok przed oczami
mącę kryształowe tafle speszonym oddechem ,zaklinam
„ a niech to cholera” , podnoszę głowę i czuję
jak mi rośnie granatowo
dojrzewać będzie zmieniając kolory
w zaciszu wymuszonego reanimowania,
zagęszczam się w pokrywie lodu
bez odwrotu na odwilż

muszę czekać

- na jezioro łabędzie?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bo to wiesz, jak człek rąbnie się w glowę to ma prze=rąbane gali-matjasowo się robi wpod kopułą, hihihihihi
nie doświadczyłeś tego, to mam nadzieję że opo przeczytaniu, MASZ buachachacha
ale dziaki za wczytaniesie:P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...