Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

schowałabym cię
w locie
w gąszczu porównań

tak słodkich
jak miód

by łamały języki
wymawiając
twe imię
pieszcząc sie
jedynie tym
że jesteś

na cienkiej
granicy normalności

wydrapałam paznokcie
pisząc do ciebie
listy smutne
jak jesień


ta
której nigdy nie było

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Podoba mi się Twoje krótkowesowe pisanie, jednakże to co pozwoliłem sobie wyłuszczyć w zestawieniu z resztą strof wydaje mi się zwyczajnie nazbyt proste; mam nieodparte wrażene, że ta strofa jest wyłącznie niezgrabnym wypełnieniem luki, którą trzeba było czymś zapełnić, a nie udało się ułożyć takich ładnych zbitek jak strofa pierwsza i strofa prawieże ostatnia ;)) Pozdro
Opublikowano

podoba mi się, tytuł sugeruje stary i znany motyw, więc, żeby wiersz był coś wart poeta musi się postarać.Tobie się udało uczynić ten wiersz "innym", a raczej swoim własnym.Zaciekawiło mnie to, że zamiast pisac o porównaniach z deszczykami, księzycami i słoneczkami Ty zmieściłeś to wszytko tutaj:
"schowałabym cię
w locie
w gąszczu porównań"

i za to brawo:)

pozdrawaim:)( ps mój komnetarz jest bardzo pozytywny, ale nie zagłębiałem się w minusach)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Panu. Ja też, ale może do nas nie dotrze. Pozdrawiam. 
    • @Aks dość ciekawa analiza rozpadu/rozkładu, prokrastynacja czy bezsilność? Rytmicznie i rymicznie można by powalczyć jeszcze ;) ale główny przekaz klarowny :)
    • @MIROSŁAW C. ...życie... i my Pozdrawiam 
    • po wszystkim   rozbita szklanka   talerz w kawałkach   nie wiadomo czy spadł przypadkiem   czy od dotyku który obudził ciało   stół pusty   tylko my   chcący tego samego   nie wracać   pamiętać   opuszki palców wiedzą   usta też  
    • @viola arvensis Violu, cały czas bardzo się staram (i zdaję sobię sprawę z moich niedociągnięć...). Czasami jednak odkładam pisanie wierszy na jakiś czas kiedy nie mam weny (lub jestem chory) i wtedy przez jakiś czas nie ma mnie na forum poezja.org lub na twojewiersze.pl ALE TO NIE ZNAK że zaprzestałem kompletnie. Piszę dalej, albo częściej - szukam natchnienia: czytam książki, idę na spacer, posłucham muzyki, pogram na instrumencie (wyłącznie hobbystycznie), pogram w grę i... Czasem wpada mi jakiś rytm do głowy, ale np. tylko jakaś tam środkowa zwrotka... Wtedy (dopóki nie dopnę z początkiem i końcem wiersza) chowam to do takiej szuflady=poczekalni i modlę się do Ducha Świętego o pomysł do głowy. Czasem mam go od razu na drugi dzień, a czasem muszę poczekać nieco dłużej - ale na bank wcześniej czy później przychodzi. :) Nie inaczej było z tym wierszem. Acha, no i oczywiście wersji finalnych jest jak zwykle parę lub kilka. Bywa i tak, że wiersz w ogóle nie publikuję, bo coś mnie w oczy w nim gryzie. ;) Violu, ja z kolei BARDZO, ale to BARDZO doceniam Twoją poezję (m.in te dwa tomiki Twoich wierszy, które mam od Ciebie z przepięknymi dedykacjami) i Twoje miłe słowa. Czekam z niecierpliwością na Twój trzeci tomik wierszy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...