listy z ...

[LadyC]

wylądowałam na Bali

do wczoraj było tu ponoć jak w raju
dziś ludzkie szczątki
walają się między najlepszą restauracją na wyspie
przystanią a resztką czegoś co nazywają tutaj miastem

tylko nie mów że od dawna wiedziałaś
że widoku krwi potrzebuję jak chleba

(tutaj ludzie się nie boją
życie przyjmują radośnie
mężczyźni kochają z pasją
niespiesznie)

wyjadę
nim to miejsce się we mnie zagnieździ



****


tym razem jestem w Manili

zrobię tylko szczegółowe zapiski
rzucę parę pesos dzieciom w dzielnicy Tondo
za kilka zdjęć
spytam o czym marzą kobiety
przy produkcji markowych jeansów

ruszam stąd o świcie
już wiem - tu też nie znajdę siebie

[Baba_Izba]

Te dwa wiersze splatają się ze sobą, tworząc atmosferę
podróży peelki, przemieszczają się razem z nią w czasie.
Spojrzenie jak dobry reportaż; spostrzegawcze i wnikliwe.
Mnie się podoba, pozdrawiam
- baba

[patti patti]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

całkowicie się zgadzam:)

[bestia be]

2 inne światy przedstawione i ich opisy. Jednak nie rozumiem przesłania wiersza, chyba że to poczatek pisania opisów podróży.

pozdrawiam
bestia

[kasiaballou]

(Atmosfera raju i ludzkie szczątki) - takie kalkowe określenia, to pójście nieco na skróty, pomyślałabym nad bardziej oryginalnym środkiem wyrazu.

Poza tym ciekawie i sprawnie - podoba mi się.
Pozdrówki :)
kasia

[LadyC]

Dziękuję za opinię

Co do szczątków - owszem były
Raj na ziemi w ciągu sekundy zmienił się w pobojowisko- zamach terrorystyczny ;)

A przesłanie - otóż peelka poszukuje siebie
Wyprawy w gruncie rzeczy to ucieczka przed sobą lub poszukiwanie siebie