ogrodnik

[amanita]

o świcie
zrywa dojrzały owoc
cały jego świat
staje
na głowie
na wyciągnięcie ręki

soczyście błyszczy
w słońcu
którego oddech rozpala
policzki, ramiona, dłonie
niezdolne najeść się dotykiem

kwitnąca pod palcami emocja
zielonym pędem
naciąga rzęsy
na rozmyte spojrzenie
uwalniając z ust napięcie

by mógł zachłysnąć się życiem

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj warto się tak jak ten ogrodnik zachwycać zyciem.
Powiem krotko Amanito - wiersz mi przypadł
bo przeniósł do innej krainy.
pozd.

[Judyt]

tak, bardzo ładny
:)ciepłoniaście

[złamane skrzydło]

pamiętam z warsztatu juz wtedy zachwycił,
widzę niewielkie poprawki na plus,
macham:)

[teresa943]

mnie także urzekł ten wiersz...serdecznie pozdrawiam :)))

[amanita]

Waldemarze

Cieszę sie bardzo, że przypadł :)
Pozdrawiam

Judyt

Dziękuję za wskazówkę z W. i za miłą opinię ;)
ciepłoniaściej

złamane skrzydło

Bardzo miło czytać te słowa,
odmachuję ;)

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serdecznie dziękuję i również pozdrawiam ;)

[Tomasz_Piekło]

Lico trochę staromodne, policzki ładniej by się prezentowały.

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Faktycznie może coś jest na rzeczy.
Dziękuję za wgląd i opinię, nad policzkami pomyślę. ;)
Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Apetyty na dojrzałe życie.
Bardzo mi się podoba. :-)

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję i pozdrawiam :)
Skojarzyło mi się z apetytem na zdrowie :D Kiedyś to były programy...

[bestia be]

Cóż mozna powiedzieć nad tym jak jest ok tylko podoba się

pozdrawiam
bestia

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cóż można rzec czytając takie słowa - dziękuję.
Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Wiersz o ogrodniku, który zrywa owoc i... w zasadzie to nic nadzwyczajnego,
ale udało Ci się sprytnym splotem słów zadowolić mnie, spoglądając na skosztowanie owocu, jako mające nastąpić zachłyśnięcie się życiem... naprawdę ładnie to wyszło.
Mam jednak malutkie... ale

ogrodnik

o świcie
zrywa dojrzały owoc
cały jego świat . . . tu dałabym... ma
staje
na głowie . . . . . . . . .a tu, staje na głowie, pominęłabym
na wyciągnięcie ręki

soczyście błyszczy
w słońcu
którego oddech rozpala
lico, ramiona, dłonie . . . . . . . .lico, faktycznie brzmi zbyt..hm.. "antycznie"
niezdolne najeść się dotykiem

kwitnąca pod palcami emocja
zielonym pędem
naciąga rzęsy
na rozmyte spojrzenie
uwalniając z ust napięcie

by mógł zachłysnąć się życiem

Serdecznie pozdrawiam... :)

[amanita]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za wgląd i za poświęcony czas :)
Miło mi, że się podoba - nad poprawkami pomyślę, choć u mnie z tym ostatnio ciężko ;)

Serdecznie pozdrawiam również, amanita. :)