Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Mosty niosą niespodzianki

Krystyna_B.

Przez Krystyna_B.
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Chaos

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @EsKalisia odwagi! Bądź dla siebie dobra!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Stracony
      Kałuże łez

      Przez Stracony · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To bardzo głębokie pytanie. Myślę, że wtedy chodzi się ścieżkami prawdy o sobie samym. Czasami nieracjonalnymi, dziwnymi, nieetycznymi... Jakby sprawdzasz czy owo "spojrzenie" jest prawdziwe, czy jest też twoim spojrzeniem, kim sam właściwie jesteś. Na końcu ... wracasz albo odchodzisz.
    • Charismafilos
      Eszcze dali

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Annna2 fajnie, że ożywiasz wciąż Waszą gwarę, pewnie coraz mniej już jej na codzień.  Mam ogromny szacunek do lokalnych zwyczajów i kultury, zawsze można sie czegoś nauczyć i dowiedzieć.  To wielka sztuka spotkać się z człowiekiem przyjmując jego okoliczności. 
    • EsKalisia
      Whisky moja żono.....

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      @Zawierucha7 ...z płynów to najzdrowsza grochówka:) Świetny wiersz, Pozdrawiam 
    • Annna2
      Eszcze dali

      Przez Annna2 · Opublikowano

      Zielóne łónki i z ksiotków torfozia, tak só z kalyndarzum. Zonenblumy to pospołu zidzioli, I chaber modrygo nie zaboczuł, W gniozdkach ptoszki śpsiywali., a zajónce furajó z gajsi płachta. Tlo grznioty z syrca nijak dolrować i só i só jek jiyskry słónka           Zielone łąki z kwiatów torfowiska, tak zgodni z kalendarzem. Słonecznik to wszystko widział, chaber błękitu też nie zapomniał. Zając skacze po gęsich pierzynkach, śnią w mgieł mory śnieżynkach. I wciąż próbuję te sztormy w sercu zatrzymać, są jak iskry słonecznego ciepła. Byłam u Ciebie - słyszałaś mnie? Tak daleko i tak blisko, 2 metry zaledwie. Czy Tobie nie jest zimno? A czas tak tu szybko mknie. Tyle dróg już za mną, i Droga przede mną. Rozjaśnisz tą ciemną?     Człowiek ze swoją mową zrośnięty jest ciaśniej Niż drzewo z ziemią. (M. Jastrun)   (Gwarą warmińską. I przekład z dodaną strofą)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...