Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Biegałem po uroczysku
w błogim spokoju duszy.
Wtedy nic nie bolało,
nie trawiło wnętrzności.

Umysł widział barwy,
których było miliony.
Nie dostrzegał czerni,
nieobecnej wtedy
na palecie natury.

W stronę cmentarza
zmierza żałoba.

Szybko przeminęły lata
ostały wspomnienia tęczy.
Rosa wypaliła oczy
mojej młodości.

Opublikowano

Przemyślany wiersz o przemijaniu i błogim dzieciństwie!No i to "uroczysko"...

"Biegałem po uroczysku
w błogim spokoju duszy.
Wtedy nic nie bolało,
nic nie trawiło wnętrzności."

podoba sie ...podoba!
Pozdrowionka!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miła bestio be, pogrubienia poddaję pod rozwagę. Zastanów się nad nimi.
Niektóre zdania brzmią jak proza np.:
"Żałobny kondukt zmierza
w stronę cmentarza." - pomyśl, może to jakoś inaczej można, bardziej poetycko?
Nie od razu Kraków zbudowano, bądź dobrej myśli!
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Analizując pogrubienia szanownej Baby Izby, nasuwa mi się propozycja: "nieobecnej z resztą / na palecie natury" czy tam "nieobecnej wtedy". Poza tym "Wzrok widział" brzmi trochę przesadnie. Ogólnie nic nie razi i jeśli pozostanie tak, to także nie będzie tragedia;)
pozdrawiam

Opublikowano

Babo-dziękuję za wizytę i poprawkę, jednak masz rację z tymi sugestiami wielkie podziękowanie.

Ewel K również dziękuję za przeczytanie i poprawienie , takie komentarze lubię , gdyż uczą lepszego pisania

Pozdrawiam Was serdecznie

bestia

Opublikowano

Pewnie, że zaglądnę! Ładnie wypieściłeś wiersz, trzeba to przyznać!
Dlaczego "mojej"? Dobrze jest oszczędnie dawkować w wierszu zaimki.
To nie znaczy, że nie wolno, ale nie należy przesadzać.
Podmiot liryczny mówi o sobie, można też użyć w to miejsce np. przymiotnika
["rosa wypaliła oczy (- beztroskiej, - niewinnej, itp) młodości"]
Zamiast: "Umysł widział barwy, których było miliony."
można też np.: "Świat był kolorowy w milionach tonacji", albo "zabarwień",
ale to tylko tak, jako przykład.
No, fajniutko. Czytaj też, jak masz czas wiersze, to też pomaga potem w pisaniu.
Zrobiło się późno, serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wrosłam w życie niczym rozległy dąb wrasta w ziemię,    wypełniłam każdą wolną przestrzeń,  by nabrała sensu jak w płucach tlen    wyolbrzymiłam małe rzeczy, aby stały się wielkie,    nabrałam milczenia do ust,  by nie spłoszyć nocy zimnej choć letniej    
    • Znam dość dobrze  okolice o których mowa w wierszu. Piękne okoliczności przyrody. W puencie jest wiatr a tytuł to równie dobrze może być samochód :) Kolega kiedyś takim jeździł. Ciekawe. :)  
    • nie zaczyna się od dotyku tylko od tego, że świat na chwilę nie trafia w siebie jakby ktoś źle złożył rzeczywistość i zostawił szew na powiet rzu ty przychodzisz nie jako osoba tylko jako gęste przesunięcie grawitacji i  wszystko, co było spokojne zaczyna się  spóźniać do własnych kształtów miłość nie ma tu cienia ma podskórny uskok tektoniczny w którym nasze linie papilarne ścierają się na ostry pył zanim zdążymy zacisnąć pięść miłość nie ma tu serca ma pulsowanie w miejscach, których nie da się wskazać palcem bo palec też już nie jest pewny, gdzie kończy się ciało stoimy naprzeciw i między nami nie ma przestrzeni jest napięcie, które udaje oddech każde spojrzenie to błąd w systemie świata każde milczenie robi się ciemniejsze niż słowa bo wszystko, co ważne, dzieje się wcześniej niż język drżenie nie jest ruchem to moment, w którym rzeczywistość orientuje się że mogłaby być inna i wtedy twoja obecność przechodzi przeze mnie jak prąd, który nie pyta o drogę tylko wybiera najkrótsze spięcie między dwoma istnieniami nie wiemy, czy to miłość czy tylko eksperyment wszechświata który sprawdza czy dwa ciała mogą pamiętać jedno światło i właśnie wtedy gdy świat ma jeszcze chwilę wahania zanim nazwie nas czymkolwiek drżenie nie ustępuje tylko zapada się głębiej jakby rzeczywistość zaczęła tracić pewność czy kiedykolwiek była całością i od tej chwili oddech już nie należy do nas tylko do tego co między nami            
    • @Poet Ka z takimi długimi włosami, po której Królewicz się wspina:)
    • To, co między nami, tkane z lekkiej mgły, Z niewypowiedzianej ciszy – ja i ty. Potok myśli, pragnień błogich wielki stos, To, co między nami, rozkwita co noc.   To, co między nami, światu pluje w twarz, Wbrew wszystkim zasadom ciągle przy mnie trwasz.   Szukam w głębi oczu, w ruchu twoich warg, W sekundzie uśmiechu tego, co mi tak Rozedrgało serce, co mi burzy myśl, Co w pochmurne ranki znów pozwala żyć.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...