Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ogarnia ją fala drgań,
kiedy skupiona
ćwiczy odbijanie.

Dzikość miota,
sygnały euforii przepływając
poddają się
erupcji.

Cel,
trafiony zatopiony

(HAYQ)

ogarnia ją fala drgań
przy odbijaniu ruchów
dzikość miota się
w niej
sygnały euforii
poddają się erupcji

cel
trafiony zatopiony

(Egzegeta)

Opublikowano
Ogarnia ją fala drgań,
kiedy skupiona
ćwiczy odbijanie ruchów.

Dzikość miota,
sygnały euforii przepływając
poddają się
erupcji.

Cel,
trafiony zatopiony.

Ciekawe, jak obrazek pokazywany w zwolnionym tempie.
Troszkę bym jednak odchudził, Stasiu. Myślę, że jedno "ją" wystarczy.
Zastanowiłbym się jeszcze nad "przepływając"... czy potrzebne.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stasiu
ja wiem, że lubisz sobie pogadać.
Ale nie zawsze to dobre:)

nie wiem czy dobrze skumałem ten wiersz, ale jeśli tak
to wtedy tak:


ogarnia ją fala drgań
przy odbijaniu ruchów
dzikość miota się
w niej
sygnały euforii
poddają się erupcji

cel
trafiony zatopiony


przepraszam, że znów się wymądrzam,
ale taki ze mnie już poprawiacz;)
Pozdrawiam
Opublikowano

Tak, sportsmenka: dźwiganie ciężarów, koszykówka,
biegi ( na różnych dystansach, łącznie a maratonem),
skoki, zapasy, itd, itp.
Jeśli to o tym, o czy myślę, to też bardzo, bardzo.
Serdeczności
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...