Niepokój

[Artur_Bielawa]

Krąży nade mną
zdyszany niepokój
łomocze w ściany
ucieczką do nikąd
ogląda się w lustrze
spokojny jak nigdy
zdyszany niepokój
bardziej stabilny


Okrąża swą nicość
zagląda w metryki
nie myśli o nikim
nawija na kłębek
nić zapomnienia
naciąga cięciwę
beztroskiego istnienia

Pod grubą kreską
przypięty pineską
kaleczy w stopy
niewinne istoty
chory czy zdrowy
to bez znaczenia
wciąż daleki
od przeznaczenia

[Baba_Izba]

Ogólne wrażenie po przeczytaniu - dobre,
jednak rytm wiersza miejscami kuleje, należy poprawić.
W pierwszym i trzecim wersie zaimki. Może się pozbyć z trzeciego "me"
(jeśli już to "moje"), i wyrównać rytm zmieniając "stuka" np. na "łomota"?
"beztroskiego istnienia" - wypada z rytmu, za długie, można zastąpić słowo
"beztroskiego" - innym o podobnym znaczeniu; przykładowo:"błogiego".
W drugiej zwrotce, w moim zrozumieniu chyba błąd rzeczowy: niepokój
wg. mnie, bardziej "rozwija z kłębka nić zapomnienia", niż ją "nawija na kłębek".
Puenta do mnie nie bardzo przemawia:
"chory czy zdrowy
to bez znaczenia
wciąż daleki
od przeznaczenia"
bardziej logicznie byłoby: " chory czy zdrowy
to bez znaczenia
każdy jest dobry
do postraszenia"
To sobie pogadałam!
Pozdrawiam - baba

[ireneusz paprocki]

baba ma zawsze rację, więc nic nie pozostaje pod jej komentarzem napisać , tylko posłuchaj jej

pozdrawiam

lulek

[Bernadetta1]

pomieszał mi sie rytm..i jeszcze jedno czasem rymujesz, czasem nie...lepiej w wersji zdecydowanej;)...[pozdrawiam:):)