Syndrom domowego przedszkola
-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 1 152
@Pan K. straszne , ale to tylko elektrony nie druk justowany, tak jakoś lżej na sercu gdy się pomyśli że litery komputerowe to nie czcionka tradycyjna
Edytowane przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 126 odpowiedzi
- 2 101 wyświetleń
-
- 68 odpowiedzi
- 1 538 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 915 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 832 wyświetleń
-
- 43 odpowiedzi
- 707 wyświetleń
-
-
Popularne aktualnie
-
- 22 odpowiedzi
- 250 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
@Berenika97 Pamiętam z dzieciństwa babcia mnie wychowywała na wsi i zawsze tłumaczyła aby na 6 - 8 kur w kurniku był jeden kogut - jest więcej jajek a poza tym proszę nie deprecjonować kogucików i kogutów. Kurki mają ciekawszy żywot. do tej pory z dzieciństwa pamiętam scenkę z podwórka jak kogut naskoczył na kurę. ona na chwilę przysiadłą a potem się podniosła otrzepała pióra i dumnie zagdakała - coś w tym jest:)) Pozdrawiam -
-
-
Przez Triengel · Opublikowano
Pamiętam jak Kiedyś dawno Poznałem Pana Pan Mroku Takie imię Mu nadano Na ławce Późnym wieczorem Lubił siedzieć Patrzeć się Na innych Był sam Był smutny Towarzystwa pragnął Tak pomyślałem Podszedłem wtedy Przywitał się Grzecznym tonem Nosił maskę Skrywał emocje Nie zdejmował Był bezpieczny Tak chciał Spytałem się "Co słychać" On odpowiedział "Smutno mi" Miał maskę Nie widać Uśmiech widniał Skrywał ból Jego ciężar Mnie dosięgnął Byłem silny "Jak pomóc?" Spytałem się Westchnął głośno Palcem wskazał Na boisko Dziecięca radość Tęskno mu Chciał tego Ponownie doznać Współczułem mu Usiadłem obok Porozmawiałem szczerze Byłem młody Rady dałem Jakie znałem Spojrzał się Na mnie Opowiedział mi Swoją historię Była przykra Przygnębiająca wręcz Słuchałem go Z zainteresowaniem Nie chciał Takiego życia Siedziałem dalej I słuchałem Otworzył się Jeszcze bardziej Ulżyło mu Tak uznałem Polubiłem go On mnie Również polubił Długo rozmawialiśmy Wsparłem go On wstał Maskę zdjął Ujrzałem uśmiech Śmiał się Był szczęśliwy Ja również Pomogłem mu Spotkaliśmy się Dnia następnego Bez maski Pan Mroku Innym człowiekiem Się stał Ucieszyłem się I tak Kolejne dni Tak wyglądały Do dnia Kiedy zmarł Przykro było Płakałem długo Lecz potem Wyniosłem lekcję Dzięki niemu Temu doświadczeniu Zacząłem pomagać Wszystkim potrzebującym Pocieszać ich Każdy człowiek Nosi maskę Za nią Kryją się Prawdziwe emocje Niestety tłumione Każdy człowiek Wreszcie zrozumiałem W sobie Ma takiego Pana/Panią Mroku...
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się