Desensytyzacja

[Anna Weronika]

O kim jest mowa nie pytaj,
nie analizuj, nie czochraj
Wyrwałam siebie z niebytu
kocham tę nową postać
Śpię- najspokojniej jak umiem
Kocham- tak delikatnie jak czuję
Patrzę- i nic nie poznaję
Słucham- nie słysząc nic wcale
Jestem pełna zachwytu dla świata, słońca, dotyku
Dla smaku- co zaciekawia usta
Dla węchu- nadziei jutra
Do końca- życie czekaniem
że coś niewidzialne- namacalnym się stanie
że coś niesłyszane- w smak się obróci

Cuda noszę w sobie
przemilczane, na później odłożone
Nie mam wątpliwości, co cenne jest w życiu
Nic poza nim

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Śpię- najspokojniej jak umiem
Kocham- tak delikatnie jak czuję
Patrzę- i nic nie poznaję
Słucham- nie słysząc nic wcale
Jestem pełna zachwytu dla świata, słońca, dotyku

Ten fragment wiersza Anno najbardziej przemawia do takiego
czytelnika jak ja .
A o kim mowa niech będzie twą tajemnica .
Ogólnie wiersz ciekawie przekazuje coś co może
wydawać się proste a dla peela jest czymś wzniosłym.
pozd.

[Baba_Izba]

Tak, najcenniejsze w życiu jest - samo życie!
Jeśli to początki pisania, to obiecująco.
Pozdrawiam
- baba

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się takie pisanie, pozdrawiam :)

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się takie pisanie, pozdrawiam :)

[Anna Weronika]

Dziękuję bardzo za wszystkie komentarze, będę ćwiczyć to moje pisanie. Pozdrawiam:-)

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

popieram!
bo niezle się zaczyna :)

[ireneusz paprocki]

Masz talent
pozdrawiam

lulek

[Oxyvia]

Zgadzam się z Ucieczką. Ale z innymi też - masz zadatki.
Jeśli mi wolno doradzić, to tak: po pierwsze - niepotrzebne są te wielkie litery gdzieniegdzie - co one mają symbolizować? Zmieniłabym wszystkie na małe, bo nie ma znaków interpunkcji.
Po drugie - myślniki powinny być oddzielone od słów spacjami, zarówno po jednej, jak i po drugiej stronie.
I po trzecie - sprawy poetyki:

O kim jest mowa nie pytaj,
nie analizuj, nie czochraj
Wyrwałam siebie z niebytu
kocham tę nową postać
Śpię- najspokojniej jak umiem
Kocham- tak delikatnie jak czuję...............Za długi wers o dwie sylaby, łamie się rytm - należy wymienić przysłówek "delikatnie" na krótszy o dwie sylaby, np. "miękko"
Patrzę- i nic nie poznaję
Słucham- nie słysząc nic wcale...............Tautologia: "nic" i "wcale" to to samo, niepotrzebne dublowanie znaczeń; można zamienić "nic" na inne słowo, np. "już"
Jestem pełna zachwytu.......Zrób tu koniec wersu, bo są rymy i rytm
dla świata, słońca, dotyku
Dla smaku- co zaciekawia usta.........Znów wers za długi o dwie sylaby; najlepiej wymienić czasownik "zaciekawia", np. na "woła"
Dla węchu- nadziei jutra
Do końca- życie czekaniem
że coś niewidzialne- namacalnym się stanie........To samo; najlepiej wyrzucić słowo "namacalnym" - jest niepotrzebne, psuje wiersz stylistycznie i rytmicznie
że coś niesłyszane- w smak się obróci

Cuda noszę w sobie
przemilczane, na później odłożone
Nie mam wątpliwości, co cenne jest w życiu
Nic poza nim............w całym ostatnim fragmencie jest całkowita zmiana stylu, załamanie rytmu, rymów - wszystkiego; koniec wiersza to zdanie z utworu prozą, w dodatku nic do wiersza nie wnosi, tylko go psuje. Wyrzuć ją, a wiersz zyska większe możliwości interpretacyjne i większą tajemniczość. Mówi o kreowaniu siebie i własnego świata wewnętrznego, i fascynacji tym światem. A stwierdzenie, że w życiu najważniejsze jest życie - odbiera czytelnikom możliwość wyciągania własnych wniosków na ten temat, poza tym wcale nie zawsze tak bywa.

Przemyśl to, proszę.
Pozdrawiam serdecznie.