Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Układanka

aluna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Leżę bez ruchu
---------------
Przybita złą energią
Walczę.

Układanka życia
Rozsypała się
Nie poskładam
Proszę.

Dołóż brakujący
Element
Zagubiony w mętliku
Dni.

Przepraszam za
Życie moje
Spróbuję poskładać
Nasze.

Sandra Em

Sandra Em

Opublikowano
Opublikowano

Pewnie bardzo uczuciowy to wiersz a więc i chaotyczny chociaż może nie... to złe słowo - ON jest "urywkowy".
Znam się na poezji jak żuk na parzeniu herbaty ale pierwsze wrażenie jest takie: Słowa nie zachwycają, nie płyną, ktoś je pociął, nie ma dna, nie ma magii. Parę nieposkładanych myśli się zrodziło gdzieś w głowie i tu zostało. Nie przemawia do mnie też motyw układanki, ale emocje są!

Matmi

Matmi

Opublikowano
Opublikowano

Możnaby tu zastosować jakiś dziwny zabieg z porozrzucaniem tekstu. Zrobić "układankę". Poprzestawiać szyk na bezsensowny, żeby każdy mógł złożyć :). Tak mi do głowy przyszło.

Moi zdaniem można to było mniej "wprost" napisać. Pozdrawiam. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Magdalena
      Korpo

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Co się dzieje na ulicy Chłodnej Otwiera osiedle które kończy most Jak się stoi na ulicy Chłodnej,  Nikt nie pyta, każdy potrzebuje Stanąć jak wryty, postać jak idiota Idioty postać zacienia szerokość Ulicy starczy mi? Nigdy dość
    • Proszalny
      Mateusz na górze

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Poet Ka   Tak, cytat jest oczywisty. Wybacz, ale przez chwilę Cię nie zrozumiałem. Myślałem, że mówisz o liliach. Rzeczywiście, kiedy nie rosną w nas lilie, kontakt jest utrudniony. Tylko ten, kto kocha siebie, potrafi kochać innych. Gdy kwiat wypełnia "pustą butelkę", w ogrodzie pojawia się przestrzeń dla ludzi. Bez drugiego człowieka jesteśmy jak uczeń bez mistrza.   Wiara w niebiańską miłość czyni nas ludźmi. Odnajdujemy w sobie pierwiastek Boga – ugryzłem się w język, bo chciałem napisać po prostu "Boga", ale to byłoby bałwochwalcze. Dodałem "pierwiastek", drobinę światła.    Pozdrawiam serdecznie.    @Poet Ka   Jeszcze coś mi wpadło do głowy: Bóg jest miłością, jest także tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia na nowo. Nawet nienawiść jest formą zranionej miłości.    
    • Proszalny
      Korpo

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Inspirujesz. Lewa i prawa półkula przypomina dwie strony rzeki. Krajobraz odbity w człowieku.  Dziękuję za wiersz.     
    • orkan11
      Paradoksy

      Przez orkan11 · Opublikowano

      Uśmiech na twarzy nie musi oznaczać życzliwości, Podobnie jak krzyż na piersi nie świadczy już o miłości. Czyż Samarytanin nie potrafił kochać?   Szczere życzenia nie zapewniają pomyślności, A bezgraniczna miłość nie otwiera każdego serca.   Miarowy oddech dziecka nie tłumi lęku o jego przyszłość. Młodości prędko do dorosłości, A starość zachwyca swą niedojrzałością.   Mądrość daje poczucie niewiedzy, A nietęgie umysły lekko interpretują rzeczywistość.   I samotność bywa błogosławieństwem, A małe gesty potrafią zostawić trwałe ślady.   Cierpieniu można nadać sens A z każdej łzy wydobyć promyk nadziei.   Prawe życie nie bywa łatwe, A lekka śmierć i tak pozostaje ciężarem dla bliskich.
    • Ewelina
      Korpo

      Przez Ewelina · Opublikowano

      @Poet Ka jest coś w tym wierszu niepokojąco prawdziwego.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...