Zapomniana Pieśń Atlantydy cz. I PEŁNA

[adolf]

Pod Atlantydy zapomnianym niebem
I igłą skały, co z wody wyrasta
Gdzie klucze ptaków trzepoczą na wietrze
ślad się wyłania złocistego miasta.

Trąb Atlantydy wycie znowu słyszę
Orędzie króla, że wszystko się zmieni
Nic się nie stało – nic nadto, co widzę
A co zmalało z kamienia do cieni.

Gdy dym, ze stosu, na niebie bezchmurnym
Malował znaki w języku nieznanym
Unosił falę - wieko morskiej trumny
W której głębiny człowieczeństwo pchali

Tylko z marmuru nie drgnęły posągi
I króla złota korona na głowie
Gwiazdy nie spadły, chociaż opaść mogły
I niczym łodzie lud do nieba podnieść

Przeklęte chóry króla ostrzegały -
głośno szumiący drzew senat zielony
Gałązki lauru, jak tłumy cesarzy
błagały skałę aż we krwi spłonęły


„I zginie naród, co jest bogom bliski,
I zginą ludzie, co są ludziom obcy
Nikt nie zobaczy i nikt nie usłyszy
Jak Słońce zgaśnie pod uciskiem nocy

Nie proście wtedy ni łaski ni śmierci
Bo żadna b o g o m z nich się nie należy
Będziecie w i e c z n i, lecz wieczni wśród cieni
Jak bóstwa silni – jak bogowie niemi.

Nikt o was więcej i was nie usłyszy –
Bo ludzkość nie zna boskiego języka
Będziecie wieczni, lecz obdarci z chwili
Wpatrzeni w siebie, w ideał bez życia!

Oto w tej chwili, wszystko ma się skończyć
I nikt się więcej już o was nie dowie
Wyspę jak Słońce za horyzont stoczą
całość zasłonią, wielką płachtą – morzem.

Z tysiącletniego ma pozostać państwa,,
Dziedzictwa wieków i potężnej myśli
Nocnego nieba blada zmarszczka - gwiazda
I tylko ona nie będzie się mylić."

[Baba_Izba]

No i wiem już, skąd się wziął
zalążek Gwiazdy Betlejemskiej!
Lubię czytać Twoje wiersze,
życzę Radosnych Świąt
- baba

[Almare]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

-no tak, jest materiał na poemat ale musisz mocno popracować . :)

-to ciężka i żmudna praca, więc nie będę Cię wyręczał, idą święta , masz czas, poeto!

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I ja! I ja tak samo, Adolfiku, Poeto - Gwiazdeczki i świątecznej radości dla Ciebie - kasia :)*