Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • można być takim jajkiem które się nie porozbija transportem przez życie ale wykluje odpowiednio ptakiem zdrowym i silnym by pofrunąć w inne rejony zupełnie dziś nie śnione nie szkicowane umysłem nie smakowane wcale   być jajkiem chronionym zaklęciem by nie upaść w rzeczywistości regułach twardym jak jego skorupa i zbierać życiorysy nowe nic ponad siły ponad normę bez pęknięć bez zadrapań swoim cichym szczęściem  kulać się tak wymownie   w stronę poranka
    • Nie możesz być zwykłą femme fatale, tylko od razu szczyty lub głębiny?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję i wzajmnie :)
    • @LessLove   niczego Tobie nie obiecuję @LessLove 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Swoją kredką natemperuj, w jedno ciało, słodkie linie. Wrzące usta róż uchylą. Czysta rozkosz, nie ominie.   Swoją kredką natemperuj i obejmij — moją kredkę, aż motyle serc popłyną, nad jeziora spojrzeń lepkich.   Swoją kredką natemperuj, snów przypływy, w jedną duszę. I nieważne, że przeminie, błękit myśli, w gęstą suszę.    Swoją kredką natemperuj, dwie radości, w jedno szczęście, aż nam prawda gwiazd zaświeci, dłoni obłok wskaże miejsce.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...