Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

twoje ostre słowa
wycieram i chowam
nóż przeciwko twoim słowom
czy odpowiedz masz gotową ?

w ofiarny kamień ty a ja
nie czuję nic
w kącikach ust jedynie wszystko
czai się
napełnia płuca
uwalnia śmiech

bo to nasza droga nasz chleb
gdy pada krew
rozbieramy się
wewnątrz w jedno
dwa ciała
blisko tak wolni od słów
bezgłośnie
proszę weź i zanurz
go teraz
nóż

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



twoje ostre słowa wycieram i chowam
jak nóż
na przeciw gotowej odpowiedzi

w kącikach ust nie czuję nic
poza pustką płuc co napełnia i uwalnia
uśmiech
naszego chleba gdy pada krew
rozbieramy się w jedno
wolni od słów
i
zanurzamy nóż
na teraz



- proszę nie bić... tak czytam i się wczytuję :P

Pozdrówki_bezpluski :)
kasia.
Opublikowano

wiersz działa, kobiety proszą żeby nie bić, ale wchodzą w to, i to z własną interpretacją; fanie;) bić nie będę:) dziękuję za poświęcenie uwagi.

Vacker i Panie Żubrze - możliwe że klasa B, ale chyba rzeczywiście tak ma być. chyba, bo piszę intuicyjnie, ekspresywnie, sam czasem znajduje coś, czego wcześniej nie zauważyłem w napisanym utworze.
Vacker a z kinem to tak, że ten tekst "leżakował". ale oglądnąłem któryśtam raz film (no i mamy kino) Ichi Killer również ruszający sprawę bólu. myślę że nie wiele osób zdaje sobie naprawdę sprawę jak lubi ból - zadawać i przyjmować. pozdrawiam i dzięki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Jest w tym pewna... przewrotność? Autorka pisze wiersz, w którym podmiot - "poeta" - uznaje piedestał za przekleństwo swego życia - po czym... wstawia go na forum, na którym utwór ów zbiera oklaski :D   Próżność to zarówno pięta achillesowa jak i siła napędowa każdego człowieka, zwłaszcza artysty - choć nikt nie jest tak łasy na słowa uznania jak poeta. No... może poza jego krytykiem?   Absolutnie nie jest to przytyk, wręcz przeciwnie - treść wiersza (i jego zamieszczenie na forum) dobitnie obnaża paradoks natury ludzkiej i koegzystencję sprzeczności w niej ukonstytuowanej. W tym kontekście ostatnia strofa nabiera tragicznego wręcz wydźwięku:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Te słowa to tak bezradna kapitulacja. Zastanawiam się jednak, czy dla peela nie jest za późno?   Choć przypominam sobie, że posągowi Szczęśliwego Księcia pękło ołowiane serce, bo - jak się okazało - był zdolny do miłości. Ten wiersz silniej przywołuje mi właśnie Wilde'a niż Horacego... "Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki." - a ostatecznie sztuka okazuje się być punktem "wyjścia", nie "wejścia".    Słowa uznania dla @Berenika97 - świetna analiza. Prawie nic nie zostało mi do napisania... :D
    • @andrew Dziękuję :) widzę jutro... ładne to. Idealne podsumowanie. Pozdrawiam :) @Berenika97 O to ciekawa uwaga, najpierw podmiot analizuje co właściwie się przed nim jawi, potem przykrywają go uczucia. Dziękuję :) @marzipan Dziękuję - jeśli znajdziesz, chętnie przeczytam twoją interpretacje. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ładnie nazwane... głębia szarości a powierzchowny błękit...choć tego nie napisałeś, ale próbuje czytać między wierszami :) :))
    • Niebo chmurzaste zaćmiło widok wilgotne krople plamią sukienkę, przez tamę wody smutek dostrzegam dziś spaceruję z deszczem pod rękę. Na rzęsach mżawka włosy przemokły. Jak ja wyglądam? Katar zagościł. Czy ta ulewa przelotną będzie, czy się rozpada już tak na dobre.? Zgubiłam kolczyk, w wielkiej kałuży burza szaleje, jak na estradzie ciemny horyzont dreszcze na ciele mam już kalosze i parasolkę.             Pamiętam…B.J.            
    • @Myszolak niebo? nie... bo szaro :D  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten (światło)cień na widok podmiotu niesie z sobą element wzbudzający niepokój. Nie wiem, czy nie poszukać w tym wierszu drugiego dna...   Kontrast zapewne ma źródło w zestawieniu głębi szarości oczu z blaskiem miłości, ale... kto wie? :D
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ... cudownie ten wiersz płynie. Bardzo dojrzała i przemyślana treść. Piękna forma. Pozdrawiam, Vioara.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...