odkąd jest nas dwoje

[Ania_G.]

na trywialnym niebie
nie hołdował żaglom
jaśnie porywisty
bo nie byłeś wtedy
morzem w jednej kropli
tęsknot rzeczywisty

gdzieś wstawiali tęcze
na rafie pod chmurką
pył pozostał po niej
bo istniałeś wtedy
poza moją wyspą
tam po drugiej stronie

dziś płyną okręty
z uśmiechem na maszcie
na śmiałe podboje
na mapie nie znajdziesz
już samotnej wyspy
odkąd jest nas dwoje

[a._mrozinski]

Wprowadzenie rymów utrudnia chyba odbiór. I pisanie chyba też nieco utrudniło. Gdyby były jakieś szczególnie dobre to ok, ale nie zwraca się na nie większej uwagi, wydają się niepotrzebne w tym wierszu. Wolałbym to samo napisane od nowa, bez rymów.

Arek

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Arek dobrze prawi Aniu.
pozd.

[HAYQ]

zły początek, czytacz mimo woli szuka w wierszu czegoś trywialnego. A tu kicha, przepraszam - znaczy się rozczarowanie. A szkoda.
Pozdrawiam.