Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pozostań mnie na zawsze
pamiątkę z ubiegłego wieku
kiedy przychodził miki
a ty rzeźbiłaś zdania o krowach

pozostań mnie
kiedy mleko było mlekiem
a ty wierzyłaś w gwiazdę
i w słowa matki

pozostań
gdy procent się święci
wiara w kontach
a świętość w tv


...
na zawsze

Opublikowano

Takie cóś, takie cóś - a taki temat wdzięczny.
I alterglobalistycznie można by, i na tradycyjnie nostalgiczno-romantycznie, nie mówiąc już że na ludowo tyż.
A tu taki satyr łazawy wyszedł, jak te trzy kropki na konicu
:|

Opublikowano

No właśnie, jak te trzy kropki... takie cóś... Jak tak można? ;)))))
na Alter - można by, ale nie potrafię; nostalgia - no cóż, zostawmy ją wieszczom; ludowość - dajmy regionom; ja tylko takie cóś - te trzy kropki na konicu, rozumiem - ale satyr łzawy?
No cóż, temat wdzięczny, ja - (hmmmmm) dziękuję za czas.
Słońca!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem, że miał być neologizm (?), mnie razi i przeszkadza w czytaniu. Pozdrawiam.
pozostań mnie - hmmm, to raczej rodzaj "wspomnienia".
- swoista baza utworu.
Dziękuję za czas i pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Apostrofa z "wielkim powrotem". Pytanie do kogo; Gai, Wielkiej Matki, wilczycy, etc. Przebieram w desygnatach i błąkam się od chłodnych schodów teologii aż ciepłe figurki panteizmu. Zdaje się, że "wiara" (pomimo wielu prób adaptacji teorii) nie ma z tym wiele wspólnego, a raczej stoi w wiecznej sprzeczności;) Współczesność nie zachywca, to fakt. Pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...