Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nie mam

Damian_Woland
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Damian_Woland

Damian_Woland

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

nie mam już tych obrazków świętych
wiesz o tym od jakiegoś czasu
ja dopiero dzisiaj zauważyłem zmiany
gorsze lepsze pólnoc południe
zmężniałem i okrzepłem samoistnie
trasa linii numer pięć wędruje
w nieświadomości niezmienną ulicą

kokotki pocierają bariery nagimi udami
nic w ich ustach nie brzmi wspanialej
od sugarfree chewing gum miętowej
próbuję zbliżyć się do nich mentalnie
poczuć cierpki zapach kleju do tipsów
orientacyjnie

seksualnie pożądam kobiet
perfum fatałaszków ich miękkich krągłości

trzecia strofa mojego spaceru nie będzie
słodkim ciastkiem pakowanym w pergamin
widziałaś ten symbol upadku parkowego życia
po ostatniej nawałnicy ubyło drzew
przede wszystkim tych starych a młode
mają naprawdę szalone pomysły więc
lulajże dziecino niech nastanie ciemność

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

napisze coś wiecej po przeczytaniu następnego Twojego wiersza,
na razie powiem tylko, że pierwsza strofa przegadana (zdecydowanie przegadana)
a reszta... bardzo lubię ten "prozatorski" styl ale wyczuwam tutaj schematyczność...(a tego bardzo nie lubię) nic, poczekam na następny tekst i wtedy jeszcze się zastanowię... na razie "plus ołówkiem" ;)
pozdr

Marek Ciućka

Marek Ciućka

Opublikowano
Opublikowano

Zbyt wiele tu słów, robi się z tego proza, to nie jest dobra droga Panie D.W.

"może pani zakończyć zabawę" - jest bardziej obrazowy, ciekawy i wciągający.

Zerknę jeszcze i ciekaw jestem kierunku w którym Pan pójdzie - M.C.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      POROZMAWIAJMY / Tobie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove To cudowny wiersz napisany językiem mistyków i kochanka jednocześnie.  Nie ma wstydu - jest " bez wstydu i winy " . Porusza fraza słów, których nie ma  i piękna pantonima. Siedmiokrotnie pojawia się słowo " chcę " powtarzanie jak mantra.  Odczyt całości przepełniony jest pragnieniem duchowego połączenia dusz z nutką cielesnosci. Dla mnie to erotyk na poziomie duszy, to pragnienie zjednoczenia się na poziomie istnienia.  Niesamowite wrażenie robi porównanie do aktu stworzenia świata. To jest święte. Podmiot pragnie  połączenia przez śmierć i ponowne narodzenie  jako jedno ciało. To ma się dziać poza czasem w " za krótkiej nocy " . Frazy " pić wodę zycia" , " pić bez końca Ciebie" , " dotykać wargi miłością drugie pożądaniem " to bardzo cielesne i fizyczne pragnienie, głód drugiej osoby, w której chce się utonąć.  W tym odczycie  ostatnia zwrotka wprowadza cierpienie. Kiedy przyjdzie świt wszystko się skończy i zostanie tylko tęsknota,  dlatego pojawia się wers" rozmawiajmy długo w pięknej pantonimie" - zostaną tylko słowa.  Jeśli chodzi o inne odczyty to dołączam do słów @Benjamin Artur.     W kontekście relacji Bóg- człowiek, wszechświat to pragnienie tego, by doświadczyć całym sobą.  To prośbą o mistyczne zjednoczenie. Podmiot chcę kochać tak, jak Bóg kocha świat.  Niesamowite wrażenie- to święta miłość.    Dla mnie to także wiersz, który można odczytać z poziomu Poeta- Muza . Tu jako puentę odczytuję, że po napisaniu dzieła  zostaje tylko pustka i tęsknota za kolejnym.  W innym poziomie odbieram go także jako wiersz o stracie. Tu " zatrzymać czas" oznacza zatrzymać ostatni moment , " chcę przypomnieć sobie pokolenie Adama " oznacza , że chcę wrócić do początku nas.  Dla  mnie to też wiersz o sobie samym. To swojego rodzaju powrót  do niewinnosci - " bądźmy winni niewiedzy.. takimi nas stworzył .  To takze powrót do pragnienia.  Widzę tu także akceptację siebie i odzyskanie własnego " ja" .  Wiersz poruszył moje zmysły w wielu poziomach.  Dziękuję     
    • Tadeusz Koch
      Razem

      Przez Tadeusz Koch · Opublikowano

      Razem     Podaj mi dłoń, dalszą drogę przejdźmy razem, niech każdy wspólny krok pewniejszym się stanie. To, co nieznane, niech będzie drogowskazem, a cicha nadzieja: jak pierwsze świtanie.   Spójrz na to drzewo, co do nieba zmierza: zanim koroną obłoków dotknie w górze, cierpliwie ziemi swe korzenie powierza, by stać mocno, kiedy wokół szaleją burze.   Wielkie marzenia nie rosną w pośpiechu, buduje je spokój, co w sercach dojrzewa. W prostym geście i w serdecznym uśmiechu trwały fundament swą siłę zasiewa.   Zróbmy ten pierwszy krok: odważny, choć mały, zbudujmy grunt mocny, co przetrwa przez lata. By sięgnąć nieba, jak ten dąb dojrzały, idąc ramię w ramię przez wszystkie dni świata.
    • Benjamin Artur
      Być może

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Od kiedy morze? Być może, mój Boże.   Od kiedy?   Od wczoraj mowa. Namowa się chowa jak sowa.   Od wczoraj?   A dzisiaj? Czy będzie, kto będzie i wszędzie?   A dzisiaj?   Nie będzie, nie wszędzie jest w błędzie.   Nie będzie.   A jutro nastanie. Czy jutro zostanie?   I będzie coś jutro? Czy futro...   A będzie.   A będzie.   Ła-będzie.
    • Sylwester_Lasota
      Ara ta Tatara / Rata tura, żaru Tatar / Mantra, żart nam

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      A Tatara rata ta.   A tom przywalił i lawy z RP mota.   Traki i lato rakietowe Ewo te. Ikar o talii kart.    
    • jan_komułzykant
      Ara ta Tatara / Rata tura, żaru Tatar / Mantra, żart nam

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      Eli... aby raz ara. Za to ta zaraza ryba ile?   MO Tatarzyna pałami (kimał), a pany z rat atom.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...