Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spijam tran nicnierobiętu
Zapomniano mi powiedzieć

przecież istnieją szanse

Teraz
jedyne rozwiązanie
podtrzymywane przez
sznurówki
poszło jak oczko w pończosze

Próbujesz zacerować
krzyczysz

Dlaczego pieprzone
kółko
ciągle się zamyka

Opublikowano

A może tak?

[quote]Spijam tran nicnierobiętu
Zapomniano mi powiedzieć

przecież istnieją szanse

Teraz
jedyne rozwiązanie
podtrzymywane przez
sznurówki
poszło jak oczko w pończosze

Próbujesz zacerować
krzyczysz

Dlaczego pieprzone
kółko
ciągle się zamyka


Wprawdzie
nie utonę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dobra, dobra, pochwały zostawcie na moment, jak dodam wiersz jako gotowy do P, czyli za jakieś 5 dni. Teraz poradźcie, czy jeszcze coś zmienić.
Opublikowano

Tak mi tylko przyszło do głowy, że kiedyś się mówiło załapać oczko, puściło
w pończosze. Może być i tak:

"Próbujesz załapać
krzyczysz

Dlaczego pieprzone
kółko
dalej się puszcza"

Ja tylko, tak sobie. Powiedziała co wiedziała, teraz serdecznie pozdrawia
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Połowę koncepcji kupuję (lecz nie wiem, czy tak można, czy nie wyjdzie coś anty... koncepcji). "Załapać" jak najbardziej mi się widzi, ale z tym puszczaniem się... wiem - jest dwuznaczność (albo i nawet trójznaczność), ale zamykające się kółko bardziej mi się widzi... Wyczuwam w tym więcej ekspresji... Poza tym... pieprzone kółko, co się zamyka, także ma powiązanie z tytułem.

Pozdrawiam.

P.S. Mam ładny podpis? :D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...