tytuł mdli bardziej niż tekst

[agnieszka puczynska]

ja ból
ja przypadłość
mdłość

za ości nie policzy mi nikt
w gardłach krtaniach

szosą jechały auta dwa
kolizja bez przestrzegania
znaków dla sygnatur

a ja błagam o małpkę
i katarynkę
niech gra skacze

ciemne pole i gardło
zawyte zaspane
amen

somnia terrores magicos
miracula sagas
nocturnos lemures-

pecunia non ....

katarynko graj
nie raj to

małpy małpki małpeczki
wieka wasze nad wszechwiedzą
zniewolą wszech -
udział
miar
kretynizm
diotym do d niedorosły

wa mać ból
i ta cholerna przypadłość
przy mnie
trwa

ja wam
wam ja

padło

[agnieszka puczynska]

wybaczcie, nie mniż a niż:) alem spaprała:))))))) pozdr. a.

[Witold Marek]

Forma zamknięta padła kiedyś trupem i można robić wszystko - to chyba do dziś czołowa przesłanka wielu "młodych gniewnych", niestety zwłaszcza tych, którzy lekturą cudzych i zwłaszcza s t a r y c h tekstów się nie plamią.
Autorki tego wiersza akurat nie podejrzewam o brak erudycji. Natomiast bardzo chciałbym poznać powody napisania i prezentacji tego zestawu lingwistyczno-surrealistycznego z dowcipno-samokrytycznym tytułem. Tyle mówi się o używaniu wytartych schematów i takiegoż słownictwa w poezji. Mniej natomiast o tym, że awangarda starzeje się pierwsza, i żeby dziś w usprawiedliwiony sposób użyć takich środków jak w niniejszym wierszu, trzeba jednak wznieść się o jakiś poziom świadomości wyżej. Romantycy, moderniści dawno przeszli do historii i z przekąsem patrzymy dziś na teksty pisane na ich modłę; ale Breton, Białoszewski t e ż już byli.