Pani P.

[Cichociemny Elf]

Inspiracją, natchnieniem można nazwać…
Ją.
Pragnieniem nieodpartym każdego z nas,
Momentem zajmującym całe życie.
Siłą, podtrzymującą na duchu
Sekundą, trwającą wiecznie
Prawdą, istniejącą w nas
Światełkiem w tunelu samotności.
Mądrością, nie wiedzącą nic.
Słabością, przenoszącą góry.
Technologią, gubiącą się w sobie.
Życiem, czasem konającym.
Uczuciem, na stałe wiążącym
Magią, bo nie wiemy…
Dlaczego?
Po co?
Czy prawda?
Dla Kogo?

Wspaniałym przeżyciem jest…
Szczęście.
Cudownym i mocnym.
Wspaniałym i wielkim.
Gdy szczerym, prawdziwym,
To bliskim, gorącym.

Uczuciem nazwać trudno
Bliskość tak wspaniałą.
Miłością jest zbyt wielką,
I żeby było mało…
Radość także daje!
I nawet przy kłótni,
Jest to tak wspaniałe.
Że nikt nie jest w stanie zniszczyć tego..
Stanu!
Geniuszem nazwać stwórcę,
Bo wciąż Mu jest za mało!
Lecz zrobić już nie zdoła
Konkurencji dla Niej,
Bo nie ma mocniejszej.
Nie ma tak wspaniałej.

[ariel luczynski]

zgadzam się z Tobą: jeśli miłość i stwórca istnieją to miłości na pewno się nie równa.

ale uważam, że nie powinno się pisać twierdzeń typu: "miłość jest najsilniejsza, najwspanialsza..." w poezji.można ją pięknie lub brzydko opisać, porównywać, obrazować, ale nie zabijać opinią swą subiektywną. takie moje zdanie, również subiektywne (nawet bardzo)
pozdrawiam!

[ariel luczynski]

PS

sprawiło by mi przyjemność gdybyś mogła/mógł przeczytać i skomentować mój wierszyk pt : "gorycz".