pustka

[Henryk_Szulc]

Próbuje pustkę nazwać słowem
Lecz nim owe słowo wypowiem
Musze wydobyć z mrocznego dna
Dusze, nim się pogrąży we śnie do cna

Szalona to gra, człowiecze życie
Spazm zamknięty w śmiertelnym bycie
Sam dla siebie jest rozum niewolą
A czarnej nocy, czarne chwile bolą

Za szklistym spojrzeniem, w zrenic głębi
Myśl ostatnia jeszcze się zazębi
Przegryzie nic zszytych ran
I obrócą się koła machiny zmian

Ale czy aby to ma sens na pewno
Czy dusza to nie już hebanowe drewno
Nie wiem, czy z pustki nicość się rodzi
Czy jedynie sen mnie śniąc się, zwodzi

[moni mada]

Niesamowite!

Z ciekawością sięgnę dalej :)

pozdrawiam

[Henryk_Szulc]

Ja oczekuje kolejnych Twoich wierszy. Jak na dobrego fana przystalo. Pozdrawiam i dziekuje za dobre slowo. ;o)

[moni mada]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przy Twoich to zaczynam się zastanawiać ... i co ja robię tu...

niezwykle "bawisz" się słowem, z taką lekkością, a jednocześnie podejmujesz trudne tematy, można czytać zapominając o oddechu...

pozdrawiam :)